ในเวลาเดียวกัน
บนพื้นดินที่อยู่ห่างออกไป
เจียงเทียนมองเย่จีที่กำลังจะลอยห่างออกไป พลางครุ่นคิดบางอย่าง
“กายกระบี่สูงสุดมีคุณสมบัติที่เมื่อกระบี่ออก ย่อมฟันถูกเป้าหมาย”
“ขอเพียงปล่อยปราณกระบี่ออกไป ก็ต้องโจมตีถูกเป้าหมายแน่นอน”
“บางที ฉันอาจลองดูก็ได้”
คิดได้ดังนั้น เจียงเทียนก็ไม่ลังเล
เขาเรียกกระบี่ดาวร่วงออกมาทันที
ตัวกระบี่สีน้ำเงินเข้มสะท้อนแสงเย็นเยียบ ประกายดาราพลิ้วไหวไปมา
เขากำด้ามกระบี่แน่น ก่อนถ่ายเทพลังวิญญาณเข้าไป
“เคล็ดกระบี่เก้าสวรรค์!”
เจียงเทียนตวาดเสียงต่ำ แล้วฟันกระบี่ออกไปเบื้องหน้า
แสงกระบี่สีทองสายหนึ่งพุ่งทะลวงอากาศออกมา
แสงกระบี่ดุจสายรุ้ง ฉีกท้องนภาออกเป็นทาง
พร้อมเจตจำนงกระบี่อันคมกล้าถึงขีดสุด พุ่งตรงเข้าใส่เย่จี
อีกด้านหนึ่ง
ทันทีที่สัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่สายนี้
ร่างวิญญาณของเย่จีก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจน
พลังอันกว้างใหญ่ไพศาลสายหนึ่งกดทับลงบนร่างของเธอ
พลังนี้แผ่แรงกดดันที่ไม่อาจฝืนต้าน
แข็งแกร่งกว่าการโจมตีของโจวจ้านเมื่อครู่หลายเท่า
“เป็นไปได้ยังไง...”
ร่างของเย่จีชะงัก เธอหันกลับไปมอง
แสงกระบี่สีทองสายหนึ่งกำลังฉีกท้องนภา ฟันลงมาทางเธอจากเบื้องบน
ตรงจุดที่แสงกระบี่พาดผ่าน มิติถูกเฉือนเป็นเส้นสีดำสนิทเส้นหนึ่ง และยังไม่คืนสภาพอยู่อีกนาน
เจตจำนงกระบี่อันเย็นเยียบสายนั้นแผ่ออกมาจากรอยแยก!
แววเคร่งขรึมวาบผ่านดวงตาของเย่จี
แต่ก็เพียงชั่วพริบตา
“อานุภาพไม่เลว”
“แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่การโจมตีทางจิตที่แท้จริง”
“ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
เย่จีคลายสีหน้าเคร่งขรึม มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม