(นักรบ ไม่ต้องเหยาะเกินไปนัก!)
อีกฝ่ายมีความรอบรู้ลึกซึ้งมาก ในเมื่อเป็นผู้ถือท้ายเรือที่องค์กรทั้งหมดร่วมกันหล่อเลี้ยง แรงพูดจาไหลลื่นอ้างอิงแหล่งที่มารอบด้านของเขาแทบทำให้หลี่จิ่งหมิงซึ่งเป็น[ความทรงจำ]ผู้ถูกเลือกยอมแพ้ขาด
แต่จ้างมังกรก็ไม่เป็นรอง อย่างน้อยในด้านความกว้างของความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ดินแดนแห่งความหวัง เขาก็หยิบหลักฐานเชิงลึกและคำวิจารณ์คมๆ ออกมาได้ไม่แพ้กัน
ผลคือทั้งสองเสมอกัน และดูเหมือนจะเกิดความรู้สึกชื่นชมกันและกันจากพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ของต่างฝ่ายต่าง
แต่สิ่งที่จ้างมังกรไม่คาดคิดคือ ไม่นานนักอีกฝ่ายก็เปลี่ยนหน้าเสียฉับ ผู้ถือท้ายเรือแห่งสำนักประวัติศาสตร์ผู้อารมณ์ไม่คงที่ผู้นี้อ้างว่าจ้างมังกรยังไม่ชนะจึงปฏิเสธการเข้าร่วมของเขา และสั่งห้ามสำนักประวัติศาสตร์ติดต่อกับจ้างมังกรอีกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พูดตรงๆ เลย จ้างมังกรที่คิดว่าเจอเพื่อนร่วมอุดมการณ์ก็งงกับการปฏิเสธไร้สาเหตุนี้อยู่พักใหญ่ แต่เขาก็แค่งง ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ เพราะเทียบกับประวัติศาสตร์ที่ตัวเองแบ่งปันออกไป สิ่งที่ได้ฟังจากปากผู้ถือท้ายเรือสำนักประวัติศาสตร์กลับลึกซึ้งและสะเทือนใจกว่ามาก
จะคิดยังไงก็ไม่นับว่าเป็นการค้าขาดทุน
แต่ไม่คิดว่าพอยิ่งสืบรู้เรื่องดินแดนแห่งความหวังลึกขึ้น จ้างมังกรกลับพบว่าประวัติศาสตร์ที่เขาไม่รู้ซึ่งคนจากสำนักประวัติศาสตร์เล่าให้ฟัง......ล้วนเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด
ตอนนั้นเขาถึงบางอ้อมว่าตัวเองโดนหลอก และคนที่หลอกเขาก็คือเจินอี้