ฉินซินโดนกลืนไปแล้ว
ดาบแห่ง[การทำลายล้าง]นับไม่ถ้วนเสียบทะลุอก เกราะของเขาแตกกระจัดกระจาย อวัยวะภายในถูกทำลายจนมอดไหม้ นักรบผู้หน้าตื่นตระหนกคนนี้ยังไม่ทันจะหลบหลีก ก็ถูกผู้เผาทำลายฆ่าพิฆาตจนจบสิ้นอยู่กับที่
แต่เมื่อเห็นภาพนี้ ไม่ว่าจะเป็นเฉิงสือที่ซ่อนอยู่ในควันและเห็นสถานการณ์ทั้งหมด หรืออู๋ฉุนที่เคลื่อนไหวอยู่รอบนอกด้วย[ลมหายใจแห่งการทำลายล้าง] ต่างก็ไม่กล้าลดการเฝ้าระวังแม้แต่น้อย เพราะทุกคนรู้ดีว่าสาวกแห่ง[ความทรงจำ]มีวิธีการหนึ่งเรียกว่า "เงาร่างสะท้อน" — พรสวรรค์หรือไอเทมที่มีพลังเช่นนี้สามารถทิ้งเงาร่างจากอดีตของผู้ร่ายเวทไว้เพื่อหลอกล่อศัตรู ทำให้ตัวจริงถอนตัวออกจากสมรภูมิได้ แล้วหันจากรับเป็นรุกเพื่อสร้างความประหลาดใจ
อู๋ฉุนไม่เคยคิดว่าฉินซินจะถูกฆ่าง่าย ๆ ขนาดนี้ เธอจึงคอยเปลี่ยนตำแหน่งตลอดเวลา ระวังทุกทิศทาง ยิ่งครั้งนี้ซ่อนอยู่หลังม่านควัน ร่องรอยของเธอก็ยิ่งตรวจหาได้ยาก
ส่วนเฉิงสือ......
เขาปลอดภัยดี เมื่อหลอมรวมเป็นหนึ่งกับควันไปแล้ว เขาแทบกลายเป็นสถานะที่เลือกโจมตีไม่ได้เลย ไม่ต้องกลัวถูกแทงแม้แต่น้อย และเขาก็หาตัวฉินซินเจอแล้ว แต่สีหน้าของฉินซินตอนนี้......ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวโหดเหี้ยม
เขาคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่มุมหนึ่งที่ควันปกคลุม ยกมือที่ถือดาบขึ้นสูง ทั้งร่างสั่นสะท้านไม่หยุด และในวินาทีถัดมา เขาก็เสียบดาบลงไปที่ข้อมืออีกข้างของตัวเอง แทงตัวเองอย่างเดือดดาลตามรอยแยกของเกราะ
รอยเลือดซึมออกมาตามเกราะที่ข้อมือ ไม่นานนัก ฉินซินก็สะดุ้งทั้งตัว ความเจ็บปวดปลุกจิตสำนึกให้ตื่นได้แวบหนึ่ง เขาเหลือบกลองตาโกรธเกรี้ยวมองรอบตัว ดวงตาแดงก่ำสอดส่องหาเงาของเฉิงสืออย่างไม่เลือกที่ แต่เมื่อประสาทสัมผัสทุกอย่างไม่อาจแผ่ออกไปได้ เขาก็หน้าซีดเขียวคำรามลงมา