การได้พบคำตอบของการทดสอบย่อมน่ายินดี แต่สีหน้าของผู้เล่นทั้งสามในที่นี้กลับแปลกไปในเวลาเดียวกัน
เพราะจากประสบการณ์การทดสอบ[เวลา]ในอดีต ความผิดปกติในอนาคตมักถูกค้นพบในช่วงท้ายเสมอ การที่วันนี้ราบรื่นเช่นนี้ ค้นเจอคำตอบตั้งแต่วันแรกของการทดสอบ ถือเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยพบ
นี่มันเป็นการชี้นำของ[โชคชะตา]กันจริง ๆ เหรอ?
คนตาบอดมองมาที่เฉิงสือด้วยท่าทางครุ่นคิด ฉินซินกวาดสายตามองทั้งคู่อย่างสนุกสนาน ส่วนเฉิงสือ...ก็เล่นการ์ดเนื้อ ๆ ไม่กล้าฟันธงว่านั่นคือคำตอบที่แท้จริง
ล้อเล่นอะไรกัน ถ้าการทดสอบของฝ่ายตรงข้ามง่ายขนาดนี้ กระทั่งยังให้องค์ผู้อุปถัมภ์ของตัวเองลอดเข้ามาช่วยเหลือได้ตลอดทาง งั้นก็ไม่ต้องทำศาสนาคู่ปรับอะไรต่อ ประกาศให้[การดำรงอยู่]กับ[ความว่างเปล่า]เป็นพี่น้องร่วมตระกูลไปเลยสิ
แม้[เวลา]จะไม่ยากเย็นกับเขาเหมือน[ความทรงจำ] แต่พระองค์ก็ต้องสร้างความเคลื่อนไหวสักอย่างในการทดสอบที่พระองค์ประทานลงมาแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมพระองค์ถึงปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันเบื้องหน้าประตูแห่งอัฟโลสเพื่อรับสั่งเรียกเขา
แม้การเรียกเข้าเฝ้าครั้งนั้นจะดูเหมือนเป็นเพียงการทักทายพี่เฒ่าปากจัด แต่[โซ่รัดกาลเวลา]ก็ตกมาอยู่บนหัวของเขาอย่างจริงจัง!
พระองค์มีเป้าหมายอะไร เฉิงสือไม่รู้ แต่เขารู้ว่า[เวลา]ไม่มีวันลงมือเพราะอารมณ์ชั่ววูบ แค่สิ่งที่พระองค์สื่อออกมานั้น ตัวเขาในตอนนี้ไม่เข้าใจก็เท่านั้น