แม้เฉิงสือจะยังมีข้อสงสัยอีกมากมายที่อยากถาม แต่เขาก็รู้ดีว่าหลายเรื่องไม่อาจรู้ได้ในคราวเดียว
ทูตเทพที่กำลังตามหาความทรงจำคะเนถามหาข่าวสารเป็นครั้งคราวอาจดูปกติ แต่ถ้าจับใครสักคนมาเข็นคำถามใส่จนหมดสภาพ มันก็ผิดธรรมชาติเกินไปแล้ว
เขาฝังเงื่อนงำมาได้ขนาดนี้ ปิดปากรอยร้าวของอัตลักษณ์ตัวเองไว้แน่นเพียงไหน ไม่มีทางเปิดช่องโหว่ใหม่เพียงเพราะความรีบร้อนชั่วขณะหรอก
ดังนั้นหลังพูดคุยกันสั้น ๆ ไม่นาน เฉิงสือจึงพาเหมียวใหญ่ออกจากตัวเออร์เกอเตอ เมืองที่เป็นของอาฟลอส
ส่วนระหว่างที่การทดสอบยังไม่จบ จะไปที่ไหนได้ล่ะ...... ก็คงต้องหวนกลับเข้าไปในการทดสอบ[ความรุ่งเรือง]นั่นแหละ
เฉิงสือมองออกมานานแล้วว่าการทดสอบครั้งนั้นเปิดขึ้น ณ ที่ใด ที่นั่นคือคาร์เตอติง เมืองหลวงของศาลพิพากษาใหญ่ เพราะมีเพียงที่คาร์เตอติงเท่านั้น ที่ธงภายในศาลจะพิมพ์สัญลักษณ์ของศาลพิพากษาใหญ่เพียงอย่างเดียว ปราศจากตราสัญลักษณ์ของเมืองอื่นหรือฝ่ายใดทั้งสิ้น
เมื่อพูดถึงคาร์เตอติง จริง ๆ เขาก็สงสัยใน[กฎเหล็กแห่งระเบียบ]ที่เข้ามาแทนที่[ระเบียบ]อยู่เสมอ ในเมื่อมาถึงแล้ว แถมยังมีมือปราบฟรี ๆ อยู่ข้างกาย เฉิงสือย่อมอยากไปสำรวจดูสักหน
เขาจึงฝากให้อาฟลอสใช้วิธีของเกอลีซือ "ส่งกลับ" ทั้งสองไปตามเส้นทางเดิม แล้วเงาสองดวงก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งท่ามกลางศาลพิพากษาที่เงียบงันไร้ผู้คน
ตอนนี้เวลาเลยตีสามไปแล้ว เหลือเวลาไม่ถึงหรือราวห้าถึงหกชั่วโมงก่อนการทดสอบจะสิ้นสุด ศาลที่ว่างเปล่าไม่หลงเหลือร่องรอยแห่งโกลาหลของยามกลางวันอีกแล้ว แถมรอบนอกยังไม่มีอัศวินจากอัศวินกฎเหล็กแม้แต่นายเดียวมาเฝ้า