เกมโง่ของเหล่าทวยเทพ

ตอนที่ 594 "สันดานโลภะ"

7 นาที· 1.7K คำ

วิธีแบ่งเบาปัญหาให้ผู้อื่นของเฉิงสือก็ง่ายดาย เมื่อมีแต่โกลาหลเท่านั้นถึงจะหลอมรวมไปกับความโกลาหลได้ ก็ไม่มีปัญหา......

ปล่อยให้[โกลาหล]มันรุนแรงขึ้นไปอีกสิ!

ทันทีที่ยกมือขึ้น แล้วส่งการรักษาสาย"บั่นทองปัญญา"อันเป็นเอกลักษณ์ของผู้กัดกร่อนเหตุผลใส่แมวใหญ่ ราชันมังกร และเชี่ยนั่วซือลี่ ความโกลาหลในตัวทั้งสองคนที่ยังคลุ้มคลั่งอยู่ก็พุ่งขึ้นไปอีกขั้นทันที

แมวใหญ่หยุดอาละวาดทุบพื้น เธอมองรอบตัวอย่างหลงทิศ เช่นเดียวกับราชันมังกรเมื่อครู่ ภาพหลอนนับไม่ถ้วนผุดขึ้นตรงหน้า

เธอเห็นสาวกของ[ความรุ่งเรือง]เดินโซซัดโซเซดุจคลื่นศพ เห็นเพื่อนฝูงของตัวเองกระจัดกระจายประปรายอยู่ท่ามกลางนั้น สะดุดเดินไม่ไปไหน และแม้กระทั่งเห็นองค์เทพเจ้านับหนึ่งนับสิบปลิดชีพตนเองกลางอากาศ ศพของเหล่าเทพร่วงหล่นจากฟ้าดุจกลุ่มดาวตก แผดเผาด้วยเปลวเพลิงที่เพียงพอจะทำลายโลก ปลุกปั่นคลื่นลมในโลกปัจจุบัน

ส่วนราชันมังกร......เขาเริ่มเต้นรำ

หลี่จิ่งหมิงไม่อาจรักษาภาพลักษณ์เต๋าผู้เหินห่างจากโลกาไว้ได้อีกต่อไป ผมยืดกระจายบิดตัวไปมา แล้วเต้น......รำเป็ด

มือทั้งสองกุมไว้ข้างหลัง โค้งเอวต่ำ ๆ เลียนแบบท่าทางเป็ด เด้งกระโดดไปที บิดตัวไปที ท่วงท่าที่ยังถือว่าประสานสลับกันดูเหมือนว่าเขาชำนาญกับจังหวะรำนี้อย่างยิ่ง

เฉิงสือแทบไม่ไหวจะกลั้นขำ ถ้าไม่ต้องรักษาบุคลิกผู้ติดตาม[โกลาหล]ในตอนนี้ไว้ เขาคงล้มลงไปกอดท้อง กลิ้งไปกับพื้นด้วยเสียงหัวเราะนานแล้ว

น่าเสียดาย ไม่มีกล้องวิดีโอ

ส่วนเชี่ยนั่วซือลี่ ตุลาการระดับหนึ่งผู้เต็มสมองไปด้วยจินตนาการคนเดียวนั้น ความอดทนถึงขีดสุดมานาน การรักษาของเฉิงสือที่แฝง[โกลาหล]ก็เปรียบดังฟางเส้นสุดท้ายที่ทับหลังอูฐ ทำให้เขาหลับตาลงแล้วสิ้นสติไปตรงนั้น

เออ อ่อนแอจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป