ตอนที่ 593 ปัญหาใหญ่ระเบิดขึ้น สิ่งนั้นมันไม่ใช่[ระเบียบ]อย่างแท้จริง มันคือ......!?
บ้าแล้ว......พวกมันบ้ากันหมดแล้ว
เชี่ยนั่วซือลี่ถูกพลังอำมหิตกระหน่ำปัดกระเด็นออกไป ชนประตูใหญ่จนโครมเปิด กลิ้งตกลงจากหอสูง
กลิ่นอาย[โกลาหล]ข้นคื้นพวงมัดเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนโซ่ตรวน เสียงคำรามกุ๊ดกุ๋ยดังก้องข้างหู ภาพวิปลาสสับสนแทรกซ้อนผุดขึ้นเบื้องหน้าไม่หยุดหย่อน
ความคิดของเขาถูกฉีกสลาย ความทรงจำถูกกลืนกลาย สติถูกกัดกิน......ไม่นานนัก ทั้งตัวก็เริ่มดิ้นทุรนทุรายครวญครางขึ้นมา ดวงตาแดงก่ำจ้องมั่นไปยังทิศของคุกเหล็กส่งเสียงร่ำไห้ ปากพร่ำเพรื่อความวิปลาสที่ไร้แบบแผนโดยไม่รู้ตัว
"พวกมันเกลียดชังความยุติธรรมของอาจารย์ อิจฉาชื่อเสียงของอาจารย์ เกรงกลัวศรัทธาของอาจารย์ มันคือพวกมัน! พวกพรรคกฎหมายเหม็นเน่าเหล่านี้ พวกนักล่าอำนาจสกปรกเหล่านี้ มันคือพวกที่ใส่ร้ายอาจารย์!
พวกมันไม่อยากให้ฉันสืบตำแหน่งตุลาการสูงสุด พวกมันกลัวฉันใช้การพิพากษาอย่างยุติธรรมเหมือนอาจารย์มากวาดล้างมัน ดังนั้นพวกมันจึงเริ่มใส่ร้ายฉันบ้างแล้ว!
ทุกอย่างนี้เป็นความผิดของพวกมัน ที่ผิดคือศาลพิพากษาใหญ่!
โอ้[ระเบียบ]เอ๋ย องค์ผู้อุปถัมภ์เอ๋ย กรุณาลืมตาทอดมองเถิด ใต้เบ้าตาของพระองค์นี่เอง บนบัลลังก์พิพากษาแห่งศาลพิพากษาสูงสุดแห่งนี้ พวกผู้ลบหลู่ที่กินข้าวเปล่าทำงานเปล่ากำลังขุดรากฐานแห่งระเบียบของสากลโลก!"
ต่างจากเชี่ยนั่วซือลี่ที่จมดิ้นสุดที่ มังกรราชาและแม่ใหญ่แค่รู้สึกสับสนวุ่นวายทางความคิด
หลี่จิ่งหมิงพบว่าความทรงจำของตนกำลังระเหิดละลายหายไป เขาตกใจสุดขีด จึงระดมพลัง[ความทรงจำ]ทั้งหมดสร้างเกราะเวทมิติแข็งกร้าวเป็นที่สุดขึ้นมาปกป้องตัวเอง แต่มันเพียงชะลอความเร็วในการพังทลายของความทรงจำเท่านั้น ไม่อาจขจัดภาพหลอนตรงหน้าได้