หน้ารายละเอียดของพรสวรรค์นี่เกินจริงสุด ๆ
【เอฟเฟกต์ 1 การคืนเสบียง: เมื่อเป้าหมายใช้สิ่งของชนิดใดก็ตาม คุณจะได้รับสิ่งของประเภทเดียวกันคืนทันทีในจำนวน 1-100 เท่าของปริมาณพื้นฐาน โดยสิ่งของจะถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของเฉพาะของพรสวรรค์โดยตรง (จำนวนช่องจะขยายตามจำนวนเป้าหมายที่ทำพันธสัญญาด้วย)
เอฟเฟกต์ 2 สายสัมพันธ์ค่าสถานะ: ค่าสถานะของคุณจะผูกกับเป้าหมายในทำเนียบร้อยบุปผา โดยเป้าหมายแต่ละคนจะมอบผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน (10%-50%) ค่าสถานะของคุณเพิ่มขึ้นได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น
เอฟเฟกต์ 3 ของขวัญจากร้อยบุปผา: ทุกครั้งที่คุณมีปฏิสัมพันธ์สร้างสายสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเป้าหมายที่ทำพันธสัญญาด้วย มีโอกาสได้รับรางวัลสุ่ม (รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง เสบียงเพื่อเอาชีวิตรอด แต้มค่าสถานะอิสระ ทักษะ พิมพ์เขียวดัดแปลงรถไฟ และไอเทมพิเศษ)】
【หมายเหตุ: เอฟเฟกต์ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคะแนนประเมินและระดับความรู้สึกดีที่เป้าหมายมีต่อคุณ โปรดเลือกเป้าหมายอย่างรอบคอบ หากเป้าหมายที่ทำพันธสัญญาด้วยเสียชีวิต โบนัสที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะหายไป】
สีหน้าของเฉิงเย่ยิ่งอ่านก็ยิ่งพิกล พรสวรรค์นี่มองยังไงก็ไม่ปกติชัด ๆ
โดยเฉพาะเอฟเฟกต์ 3 นี่สิ ไอ้ที่เรียกว่าการสร้างสายสัมพันธ์ลึกซึ้งนี่มันปกติตรงไหนกัน?
แต่ก็ต้องยอมรับว่าพรสวรรค์นี้โคตรเจ๋ง
“เฉิงเย่ นายปลุกพรสวรรค์เสร็จหรือยัง?” ไฉ่ชิงยื่นมือมาแตะไหล่เขาเบา ๆ
“อ้อ เสร็จแล้ว เยี่ยมมากเลย”
ไฉ่ชิงเม้มปาก มองเฉิงเย่อย่างน้อยใจ
โทษเขาคนเดียวเลย!
ทำไมพรสวรรค์ของฉันถึงเป็นแบบนี้กันนะ
เอฟเฟกต์ดีจริง แต่เงื่อนไขนี่...ช่างเถอะ ยังไงมันก็เจ๋งอยู่ดี
“อะไรกันเนี่ย พรสวรรค์ของฉันระดับเอสแท้ ๆ ทำไมถึงกลายเป็นพรสวรรค์ทำอาหารไปได้” สวีเหมิงที่อยู่ข้าง ๆ จับผมแกละสองข้างของตัวเอง สีหน้าเหมือนถูกกลั่นแกล้ง
ไฉ่ชิงเหลือบมองสวีเหมิง “ก่อนมาบ้านฉัน เธอไปศึกษาทำอาหารมาอีกแล้วใช่ไหม?”
“ก็ลองศึกษาดูนิดหน่อย ทำแก้วมังกรผัดแตงกวามาจานหนึ่ง”
？？？
เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นในหัวเฉิงเย่เป็นพรวน
เมื่อกี้เขาได้ยินอะไรนะ?
ของแบบนั้นกินได้ด้วยเหรอ?
สวีเหมิงสังเกตเห็นสายตาของเฉิงเย่ จึงเท้าเอวแล้วพยายามจ้องหน้าเขาให้เต็มที่
“ถึงจะเป็นพรสวรรค์ทำอาหาร แต่มันก็ระดับเอสนะ พวกนายดูเองสิ!”
【เชฟอัจฉริยะ (ระดับเอส)】: อาหารทุกจานที่คุณทำจะมีเอฟเฟกต์พิเศษ ยิ่งวัตถุดิบประหลาด เอฟเฟกต์ก็ยิ่งดี เพียงแต่รสชาติออกจะแปลกไปหน่อย
“เห็นไหม ยังมีเอฟเฟกต์พิเศษด้วย”
สวีเหมิงแค่ชอบศึกษา ไม่ได้แปลว่าเธอชอบทำอาหาร
จากนั้นสวีเหมิงก็หันไปถามไฉ่ชิง “แล้วพรสวรรค์ของเธอคืออะไร?”
ไฉ่ชิงมองพรสวรรค์ของตัวเอง สีหน้าลำบากใจ
เมื่อเห็นเช่นนั้น สวีเหมิงก็รีบปลอบ “ไม่เป็นไร ๆ ต่อให้พรสวรรค์ไม่ดีก็ไม่เห็นเป็นไร ต่อไปฉันจะคอยปกป้องเธอเอง”
เธอเป็นถึงระดับเอส เอฟเฟกต์พิเศษนั่นต้องมีประโยชน์มากแน่
“ฉัน...ระดับเอสเอสเอส”
สีหน้าสวีเหมิงชะงักค้าง “พรสวรรค์เธอระดับสูงขนาดนั้น แล้วทำหน้าแบบนั้นทำไม?”
ไฉ่ชิงสูดหายใจลึก เธอก็ไม่อยากเป็นแบบนี้หรอก แต่พรสวรรค์นี้มันเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ
เธอมองเฉิงเย่ แล้วหันไปมองสวีเหมิงอีกครั้ง
ดูเอาเองแล้วกัน!
【สั่นพ้อง (เอสเอสเอส)】: หลังเลือกผูกพันธะกับเพื่อนต่างเพศหนึ่งคน ทุกวันเมื่อเกิดการสั่นพ้อง จะเพิ่มค่าสถานะแบบสุ่ม 1-3 แต้ม
สวีเหมิงมองพรสวรรค์นี้อย่างงุนงง “สั่นพ้องนี่หมายถึงอะไร?” แต่เพิ่มค่าสถานะได้ก็ดีจริง ๆ
“ในรายละเอียดมีอธิบายไว้ ก็คือ...เรื่องแบบนั้นน่ะ”
สวีเหมิงขมวดคิ้วแน่น “เรื่องแบบนั้น...”
เธอมองไฉ่ชิงอย่างตกตะลึง “ถ้าอย่างนั้นเธอก็ต้องกับเขา...เดี๋ยวก่อน!”
ในที่สุดสวีเหมิงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมทั้งคู่ถึงเป็นแบบนี้
“ไฉ่ชิง เธอนี่มัน...”
“แค่ก ๆ ฉันหุนหันไปชั่ววูบ”
สวีเหมิงหันไปมองเฉิงเย่ “นายคงปลุกพลังที่คล้าย ๆ กันขึ้นมาใช่ไหม?”
ยังไงพวกเขาก็อยู่ด้วยกันและทำเรื่องเดียวกัน โอกาสสูงที่พรสวรรค์จะเหมือนกัน
“คล้ายอยู่ แต่ไม่เหมือนกัน ของฉันเป็นพรสวรรค์หนึ่งเดียว”
เฉิงเย่เปิดเผยพรสวรรค์ของตัวเองออกมาตรง ๆ
ยังไงพวกเธอก็ต้องรู้เข้าสักวัน แถมเขายังต้องให้พวกเธอยอมร่วมมือด้วย
ไฉ่ชิงเห็นพรสวรรค์ของเฉิงเย่แล้วก็แค่ประหลาดใจเล็กน้อย
แต่พอสวีเหมิงเห็น ใบหน้าก็แดงก่ำจนแทบเลือดหยด
“นี่...นี่มัน...”
แปลว่าเธอก็ต้องทำแบบนั้นด้วยน่ะสิ
ตอนนั้นเอง ไฉ่ชิงก็กระซิบอะไรบางอย่างข้างหูสวีเหมิง
สีหน้าของสวีเหมิงเปลี่ยนไปหลายอารมณ์ สุดท้ายก็จำต้องยอมรับความจริง
“งั้นเราทำพันธสัญญากันเลย แต่ต้องทำยังไง?” ไฉ่ชิงถาม
เฉิงเย่ครุ่นคิด ก่อนก้มหน้าลงจูบเธอทันที
【ติ๊ง! ทำพันธสัญญาสำเร็จ!】
เป็นการใกล้ชิดกันแบบนี้จริง ๆ ด้วย
เมื่อทำพันธสัญญาสำเร็จ หน้าต่างแสดงข้อมูลก็ปรากฏข้างตัวไฉ่ชิง มีเพียงเฉิงเย่เท่านั้นที่มองเห็น
【ชื่อ: ไฉ่ชิง】
【คะแนนประเมิน: 92】
【ระดับความรู้สึกดี: 82】
(ระดับความรู้สึกดี: 0-10 คนแปลกหน้า, 11-40 เป็นมิตร, 41-70 รู้สึกดี, 71-90 หลงใหล, 91-99 รักสุดหัวใจ, 100 ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง)
คะแนนประเมินนี่มันไม่ปกติจริง ๆ ด้วย
ขณะทำพันธสัญญาสำเร็จ เฉิงเย่ก็รู้สึกถึงกระแสอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่าง
สบายชะมัด!
เขากำหมัดแล้วคลายออก รู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงเพิ่มขึ้น
“เอ๊ะ ข้อมูลส่วนตัวของฉันมีระดับความรู้สึกดีเพิ่มมาด้วย มันเอาไว้ทำอะไร?” ไฉ่ชิงมองหน้าต่างข้อมูลของตัวเองอย่างสงสัย
พวกเธอมองเห็นแค่คำอธิบายพรสวรรค์ แต่ไม่เห็นหมายเหตุ
เฉิงเย่ไม่คิดเลยว่าสิ่งนี้จะแสดงบนหน้าต่างข้อมูลของอีกฝ่ายด้วย
แต่ยังดีที่ไม่มีคะแนนประเมิน
เขาอธิบายว่า “อย่างเอฟเฟกต์ 1 ไง ระดับความรู้สึกดียิ่งสูง ก็จะได้เสบียงคืนมากขึ้น”
ไฉ่ชิงเข้าใจทันที “งั้นฉันก็ต้องเพิ่มระดับความรู้สึกดีที่มีต่อนายสินะ”
“ใช่”
“เอ่อ...ฉันต้องทำพันธสัญญาด้วยหรือเปล่า?” สวีเหมิงถามเสียงเบา
“ถ้าทำได้ แน่นอนว่าต้องทำ”
สวีเหมิงหลับตา ทำท่าเหมือนกำลังจะตาย “งั้นก็มาเลย”
เฉิงเย่กระแอมเบา ๆ “งั้นฉันเริ่มนะ”
เมื่อสวีเหมิงรู้สึกถึงสัมผัสบนริมฝีปาก ร่างกายของเธอก็อ่อนยวบลง
เฉิงเย่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ จึงรีบยื่นมือไปรั้งตัวเธอไว้
แต่เขาออกแรงมากไปหน่อย ทั้งสองจึงชนกัน
เฉิงเย่เลิกคิ้ว ไม่คิดว่าใต้เสื้อผ้าของอีกฝ่ายจะมีของดีขนาดนี้
【ติ๊ง! ทำพันธสัญญาสำเร็จ!】
【ชื่อ: สวีเหมิง】
【คะแนนประเมิน: 89】
【ระดับความรู้สึกดี: 35】
กระแสอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่างเขาอีกครั้ง ค่าสถานะเพิ่มขึ้นอีกแล้ว
เฉิงเย่ปล่อยมือ “ยืนให้ดี”
สวีเหมิงหน้าแดงก่ำ กุมท้องแล้วรีบวิ่งไปหาไฉ่ชิง
ฮือ ๆ จูบแรกของเธอหายไปแบบนี้เลย
“แล้วต่อจากนี้เราจะทำอะไรกัน?” ไฉ่ชิงถาม
เฉิงเย่มองนาฬิกาข้อมือ “กว่าจะถึงสถานีก็อีกกว่า 40 นาที ไปทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันต่าง ๆ ของหน้าต่างข้อมูลก่อน แล้วก็ดูด้วยว่าที่นี่มีอะไรอย่างอื่นอีกไหม”
ส่วนพรสวรรค์ของเขา ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง
จากนั้นเขาก็เปิดข้อมูลส่วนตัว
【ชื่อ: เฉิงเย่】
【อายุ: 23】
【ค่าสถานะ: พละกำลัง 12 (+6)
ร่างกาย: 13 (+5)
ความคล่องแคล่ว: 10 (+5)
จิตใจ: 10 (+5)】
(ค่าเฉลี่ยของผู้ชายวัยผู้ใหญ่คือ 10 ส่วนผู้หญิงวัยผู้ใหญ่คือ 8)
【ทักษะ: ไม่มี】
【พรสวรรค์: ทำเนียบร้อยบุปผา (หนึ่งเดียว) 2/100】
เมื่อรวมค่าสถานะที่ผู้หญิงทั้งสองมอบให้แล้ว พละกำลังกับร่างกายของเขาก็ใกล้เคียงกับผู้ใหญ่สองคนเข้าไปทุกที?
ค่าสถานะแบบนี้ ต่อให้ยังไม่ถึงกับไร้เทียมทาน ก็ถือว่าอยู่แถวหน้าของโลกในตอนนี้แล้ว
ส่วนพรสวรรค์...
ดูท่าจะทำพันธสัญญาได้มากที่สุด 100 ครั้ง
เฉิงเย่พยักหน้าอย่างพอใจ ปิดข้อมูลส่วนตัวแล้วไปดูหน้าต่างอื่น
เขาเปิดช่องทางสื่อสารเป็นอย่างแรก
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือแสงสีขาวพร่างพราย
【ช่องทางโลก】: 8,800,000,000 คน
คนเยอะ ข้อมูลก็เยอะจนมองอะไรไม่เห็น
เฉิงเย่เปลี่ยนไปยังช่องทางพื้นที่ทันที ข้อมูลลดลงไปมาก
【เขต 109527】: 10000/10000
“ทำไมสมาชิกทีมของพวกเธอถึงดีกว่าของฉันล่ะ ทำไมฉันต้องมาอยู่กับผู้ชายร่างยักษ์สองคนด้วย พวกเขามองฉันแปลก ๆ!”
“ฉันถนัดเอาชีวิตรอดนะ นิยายแนวนี้ฉันอ่านมาอย่างน้อย 500 เล่ม สบายมาก”
“เมียจ๋า! เมียจ๋า! ทำไมเธอไม่เข้ามาพร้อมฉันล่ะ! เธออยู่ที่ไหน!”
“ฮ่า ๆ ๆ! พรสวรรค์พละกำลังระดับเอส ค่าสถานะพละกำลังของฉันเพิ่มเป็นสองเท่า!”
“...”
เฉิงเย่จุ๊ปาก ข้อมูลที่มีประโยชน์ก็ไม่ได้มีมากเท่าไร
เขาเหลือบมองด้านบน แล้วเห็นว่าด้านหลังยังมีช่องทางส่วนตัวอยู่อีกช่อง
เฉิงเย่ไม่ได้เปิด เพราะไม่จำเป็น
ส่วนอีกสองหน้าต่างที่เหลือ
ในหน้าซื้อขายไม่มีอะไรเลย
แต่โต๊ะทำงานกลับทำให้เขาตาเป็นประกาย
โต๊ะทำงานแบ่งเป็นการผลิตกับการแยกชิ้นส่วน
ในหมวดการผลิตมีของให้สร้างสิบกว่าชนิด รวมถึงเสื้อผ้าและกางเกง
ดูท่าเรื่องแรกที่ต้องทำหลังจากนั้นคือแยกชิ้นส่วนผ้าบางส่วน เพื่อเตรียมเสื้อผ้าให้ตัวเองสักชุด
จะปล่อยให้คนอื่นเห็นสภาพแบบนี้ไปตลอดไม่ได้หรอก
แต่...
แล้วจะอัปเกรดรถไฟตรงไหน?
บนหน้าต่างนี้ก็ไม่มีนี่นา
เฉิงเย่มองไปทางหัวรถจักร หรือว่าจะอยู่ตรงนั้น?
คิดได้ดังนั้น เฉิงเย่ก็รีบเดินไปยังหัวรถจักร
เมื่อเขายืนอยู่ตรงหัวรถจักร หน้าต่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนแผงควบคุม
【โปรดเลือกนายสถานีเพื่อเปิดหน้าต่างรถไฟ】
“พวกเธอสองคน มานี่หน่อย”
หญิงสาวทั้งสองเดินเข้ามาอย่างสงสัย
“ตอนนี้เราต้องเลือกนายสถานีหนึ่งคน”
ไฉ่ชิงยักไหล่ “ก็ต้องเป็นนายอยู่แล้ว”
สวีเหมิงพยักหน้าเห็นด้วย
เมื่อทั้งสามคนยืนยันแล้ว หน้าต่างรถไฟก็ปรากฏขึ้น
【รถไฟเก่าโทรม】
【ระดับ: เลเวล 0】
【ความเร็ว: 50 กม./ชม.】
【จำนวนตู้รถไฟ: 0】
【ประเภทตู้รถไฟ: ไม่มี】
【เงื่อนไขการอัปเกรด: โลหะ 0/500
กระจก 0/100】
【นายสถานี: เฉิงเย่】
【อำนาจของนายสถานี: ตัดสินใจให้บุคลากรอยู่หรือไป และมีสิทธิ์ก่อสร้างรถไฟ】
【จำนวนสมาชิกทีม: 3/4】
ไม่รู้ว่าวัสดุจะหาได้ง่ายหรือเปล่า ถ้าหายากล่ะก็...
เฉิงเย่เกิดความคิดขึ้นมา จึงเปิดข้อมูลส่วนตัวแล้วดูคำอธิบายพรสวรรค์
สิ่งของชนิดใดก็ตามที่ถูกใช้ไป...
ถ้าเขาจำไม่ผิด แม้ของที่โต๊ะทำงานจะมีไม่มาก แต่ต้องใช้วัสดุหลากหลายชนิดทีเดียว
ถ้าผู้หญิงทั้งสองผลิตของ ก็น่าจะนับว่าใช้สิ่งของเหมือนกันสินะ
น่าเสียดาย ตอนนี้พวกเขาไม่มีวัสดุติดตัว ต้องรอไปถึงสถานีก่อนค่อยว่ากัน
แต่ตอนนี้ลองกับอาหารและน้ำได้
“เหลืออีกครึ่งชั่วโมง พวกเรากินอะไรรองท้องกันก่อนเถอะ”