พวกหญิงสาวมองแผนที่ แล้วก็สังเกตเห็นพื้นที่ขนาดมหึมาสองแห่งในทันที
ถ้าเดาไม่ผิด ที่นั่นคงเป็นที่อยู่ของราชินีมด
“มีราชินีมดแค่ตัวเดียวจริง ๆ ด้วย แต่ทำไมเราต้องไปยังพื้นที่แคบยาวนั่นล่ะ” สวีเหมิงถามด้วยสีหน้าฉงน “แล้วเราไม่ต้องปกป้องราชินีมดหน่อยเหรอ?”
“ไม่ต้องปกป้องราชินีมดหรอก ที่นั่นไม่ได้บุกทะลวงเข้าไปได้ง่าย ๆ” เฉิงเย่ชี้ไปยังพื้นที่แคบยาวด้านหลัง “ตรงนี้คือตำแหน่งที่รถของเราอยู่”
สวีเหมิงเข้าใจขึ้นมาทันที ที่แท้พวกเขาจะไปหารถพวกนั้นนี่เอง
ไฉ่ชิงมองแผนที่พลางขมวดคิ้วแน่น “แต่พื้นที่แคบยาวพวกนี้กระจายกันเกินไป แล้วการยึดรถก็คงไม่ง่ายขนาดนั้นด้วย”
เธอเดาว่าถ้าจะยึดรถที่นั่น ก็คงมีอยู่สองวิธี
หนึ่งคือฆ่าสมาชิกทั้งทีมของอีกฝ่าย อีกวิธีคือทำลายรถ
แต่แผนที่นี่ไม่แสดงข้อมูลของอีกฝ่ายเลย
เฉิงเย่ขยายแผนที่จนใหญ่สุด “ระหว่างทางเราก็แค่อ้อมไปหน่อย อ้อมนิดเดียวก็ไปถึงรถสามคันได้แล้ว ลองเสี่ยงดวงดู”
เมื่อมีแผนที่ ความเร็วในการเดินทางของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นมาก
พอเจอทางแยกก็ไม่ต้องลังเล เดินไปตามทางได้เลย
เฉิงเย่คอยดูแผนที่ไปพลาง ปรับเส้นทางของพวกเขาไปพลาง
แต่พวกเขาไม่เจอกล่องเสบียงอะไรเลยสักกล่อง
ได้ของมาจากซากมดทั้งนั้น
ซ่า ซ่า~
เสียงฝีเท้า ฟังจากเสียงแล้ว น่าจะมีมดมาอีกแล้ว
“เตรียมพร้อมสู้!”
ตอนนี้พวกเขาเข้ามาในอาณาเขตของมดเปลือกแดงแล้ว มดที่เจอจึงเป็นมดเปลือกแดงทั้งหมด
เฉิงเย่มองแผนที่ “เลี้ยวซ้ายตรงทางข้างหน้า ก็จะถึงจุดจอดรถไฟแห่งแรก พวกมันน่าจะมาจากทางนั้น”