“ดูเหมือนจะเป็นพวกเดียวกับเรานะ” สวีเหมิงกล่าว
ตรงหน้ารถไฟมีป้ายไม้ตั้งอยู่ บนนั้นวาดรูปมดสีดำไว้ตัวหนึ่ง
ลวดลายเหมือนกับเครื่องหมายบนปลอกแขนของพวกเขาทุกประการ
“น่าเสียดาย ไปจุดต่อไปกัน”
จุดที่สองอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ แต่อยู่คนละฝั่ง
ยี่สิบนาทีต่อมา กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงอีกจุดหนึ่ง
บนป้ายไม้มีรูปมดสีแดง นี่ต้องเป็นฝ่ายศัตรูแน่
เฉิงเย่มาถึงหน้าประตูรถไฟ ยกกระบี่ยาวขึ้นฟันใส่ทันที
ตัวเลขปรากฏขึ้นเหนือขบวนรถไฟ
【780/800】
เฉิงเย่มองค่าสถานะ แล้วหันไปดูตัวเลขด้านบนอีกครั้ง
งั้นยิ่งอาวุธสร้างความเสียหายได้สูง ตัวเลขก็ยิ่งลดเร็วสินะ?
เขาเดาว่าตัวเลขนี้น่าจะเป็นค่าความทนทานของรถไฟ
“มาช่วยกันฟัน เร็วเข้า”
หญิงสาวทั้งห้าคนเข้าร่วมด้วย ตัวเลขด้านบนลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
ไฉ่ชิงเอ่ยอย่างกังวล “ถ้ารถไฟของเราถูกเจอเข้า...”
ตอนนี้อยู่ไกลขนาดนี้ ต่อให้กลับไปก็ต้องใช้เวลา
“คิดว่าพวกนั้นคงไม่ลงมือกับรถไฟหรอก ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าการยึดรถไฟมีประโยชน์อะไร สู้ฆ่ามดพวกนี้ยังได้ทรัพยากรจริง ๆ”
ฆ่ามดไปอย่างน้อยก็ได้ทรัพยากร ส่วนยึดรถไฟนี่ใครจะไปรู้ว่ามีประโยชน์อะไร
“อีกอย่าง ต่อให้มีคนโจมตี ฉันก็พาพวกเธอกลับไปช่วยได้ทันที”
วิชาเคลื่อนย้ายหมู่ไม่ใช่ของเล่น
อย่างมากก็แค่ทิ้งคนไว้สองคนก็พอ
ค่าความทนทานลดลงจนแทบหมดอย่างรวดเร็ว
เมื่อตัวเลขกลายเป็นศูนย์ ประตูรถไฟก็เปิดออก
“เราต้องขึ้นไปไหม?”
“น่าจะใช่”
เฉิงเย่ขึ้นไปบนรถ ข้อความบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
【ต้องการยึดรถไฟหรือไม่ คาดว่าจะใช้เวลา 1 ชั่วโมง】
ยึด
【โปรดอยู่ภายในรถตลอด 1 ชั่วโมง ห้ามออกไป】