สิบนาทีต่อมา
หลังจากทั้งสามฝ่าทางมาอย่างยากลำบากกว่า 500 เมตร ก็พบค่ายก็อบลินแห่งหนึ่ง
ในค่ายมีเต็นท์อยู่หนึ่งหลัง ข้าวของกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น แต่ไม่เห็นก็อบลินสักตัว
ที่นี่คงเป็นที่อยู่ของหน่วยก็อบลินกลุ่มนั้น
「ดูท่าจะไม่ใช่ที่ที่เราตามหา」สวีเหมิงยกมือปิดจมูก น้ำเสียงอู้อี้
「ไม่ใช่ที่ที่เราต้องหาแน่ แต่เส้นทางนี้…」
ด้านข้างค่ายมีทางเดินเล็ก ๆ ที่ถูกเหยียบย่ำจนเป็นทาง
แค่เดินตามทางนี้ไป พวกเขาก็น่าจะเจอสถานที่อีกแห่ง
เฉิงเย่ยกข้อมือขึ้นดู
【นับถอยหลัง: 05:14:41】
【ความคืบหน้าในการสำรวจ: 12.5%】
【คะแนน: F】
เป็นอย่างที่คิด ต้องหาสถานที่ที่กำหนดให้เจอ คะแนนสำรวจถึงจะเพิ่ม
「พวกเรา…」
「เดี๋ยวก่อน! นี่มีกล่องอยู่ใบหนึ่ง! ทำจากโลหะด้วย!」
เฉิงเย่หันไป เห็นสวีเหมิงใช้หอกแหวกเต็นท์ของก็อบลินออก
กล่องทรัพยากรเหล็กดำวางอยู่บนพื้น
ซี้ด!
กลิ่นแรงขนาดนี้ ยังกล้าเข้าไปดูอีกเหรอ?
ตอนแรกเฉิงเย่ก็อยากเข้าไปดูเหมือนกัน
แต่พอใช้ทักษะดมกลิ่น กลิ่นก็แรงขึ้นสิบเท่า
เต็นท์หลังนั้นเป็นแหล่งกำเนิดกลิ่นทั้งหมด
กลิ่นแรงกว่าทุกสิ่งทุกอย่างแถวนี้เสียอีก
เฉิงเย่ยกนิ้วโป้งให้สวีเหมิง 「เธอนี่สุดยอดจริง ๆ ใจถึงชะมัด!」
สวีเหมิงถูกกลิ่นเหม็นจนตาแดง น้ำตาไหลพราก เธอปิดจมูกพลางหัวเราะแห้ง ๆ 「ฮะ ๆ ฉันแค่ลองดูว่ามีอะไรอยู่หรือเปล่า ไม่คิดว่าจะมีจริง ๆ」
แต่ทั้งสามคนกลับไม่มีใครขยับ