อัปเกรด! ต้องอัปเกรด!
แต่เฉิงเย่กดความคิดนี้ไว้ได้อย่างรวดเร็ว
ตอนนี้โควตาของไฉ่ชิงก็ใช้ไปแล้ว ของหลงซินก็ใช้ไปแล้ว
เหลือแค่โควตาของสวีเหมิงเท่านั้น
ค่าความชอบของเฉินเจี๋ยอยู่ที่ 99 ไม่มีเวลามาเพิ่มแล้ว
เฉิงเย่ถูหน้า ก่อนจะยอมปล่อยไว้แล้วค่อยว่ากันตอนกลับ
เขายังไม่ลืมว่าต้องเพิ่มจำนวนวิชาเฉพาะตัวเป็นสองเท่าอีก
เรื่องพวกนี้ล้วนต้องใช้โควตา
พูดไปพูดมา ก็ยังเป็นเพราะคนไม่พอนั่นแหละ
เฉิงเย่นึกถึงสมาชิกทีมที่วางขายอยู่ในศูนย์แลกเปลี่ยน
แต่พอคิดดูให้ดี เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้น
เฉิงเย่ลุกขึ้นยืน “ความเร็วรถช้าลงแล้ว ไปที่ประตูกันเถอะ”
ทุกคนมาถึงประตูรถไฟด้านหัวขบวน
รถไฟค่อย ๆ จอดลง
ประตูรถเปิดออก ข้อมูลสถานีที่จอดครั้งนี้ก็ปรากฏขึ้น
【สถานีที่จอด: ป่าหมื่นสัตว์】
【เวลาจอด: 3 ชั่วโมง】
【ขบวนรถไฟที่จอด: 1/1】
【ระดับอันตราย: D】
เฉิงเย่เลิกคิ้ว นึกไม่ถึงว่าจะเป็นระดับ D ระดับอันตรายเริ่มสูงขึ้นแล้ว
แต่ทีมของพวกเขาไม่ใช่ทีมเดิมอีกต่อไป
ค่าสถานะของทุกคนพุ่งสูงขึ้นมาก
แค่ครั้งนี้มีเวลาน้อยไปหน่อย ไม่นึกว่าจะมีแค่ 3 ชั่วโมง
เฉิงเย่คิดว่าต่อไปทุกสถานีจะจอด 6 ชั่วโมงเสียอีก
“ลงรถ”
พอลงจากรถ ประตูด้านหลังก็ปิดลง
เฉิงเย่มองไปรอบ ๆ สุดสายตาเห็นแต่ต้นไม้ใหญ่กับพุ่มไม้หนาทึบ
ไม่มีทางให้เดินเลยแม้แต่นิดเดียว ดูท่าคงต้องบุกเบิกทางกันเอง
“หน้าไม้กลไกทำได้กี่อันแล้ว?”
“สี่สิบกว่าอัน ยังต้องทำต่อไหม?” ไฉ่ชิงถาม
เฉิงเย่โบกมือ “พอแล้ว ไปกันเถอะ”
เขาเดินนำหน้า ใช้ดาบใหญ่ฟันเปิดทาง ส่วนพวกผู้หญิงตามอยู่ด้านหลัง
“ว่าแต่ชื่อสถานีนี้ดูแล้วไม่มีสิ่งปลูกสร้างเลย ที่นี่จะมีทรัพยากรได้จริงเหรอ?”