“งั้นเรื่องนี้ฉันขอไม่ร่วมด้วยแล้วกัน” สวีเหมิงโบกมือ
ค่าความรู้สึกดีที่มีต่อเธอต่ำขนาดนั้น ต่อให้ใช้พรสวรรค์ไปก็เสียเปล่า
เฉิงเย่ลูบคาง เห็นด้วยอย่างยิ่ง
ถึงตอนนี้เขาจะต้องการวัสดุไปอัปเกรดมาก แต่ถ้าได้ของอย่างอื่นเพิ่มมาบ้างก็ดีเหมือนกัน
“ได้เหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นเธอไปทำอาหารเลย ถือเป็นการทดสอบพรสวรรค์ของเธอพอดี”
พอได้ยินคำพูดนี้ ไฉ่ชิงก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
“เดี๋ยวก่อน! นายรู้ไหมว่าถ้าเธอทำอาหารจะเกิดอะไรขึ้น?”
เฉิงเย่ย่อมรู้ดี แค่แก้วมังกรผัดแตงกวาก็พิสดารเกินพอแล้ว
แต่...
ตอนนี้พวกเขาไม่มีวัตถุดิบเลยสักอย่าง เขาไม่มีอะไรต้องกลัว
“ไม่เป็นไร ของที่เรามีก็มีแค่นิดเดียว เธอจะทำออกมาแย่ได้สักแค่ไหนกัน”
ไฉ่ชิงคิดดูแล้วก็เหมือนจะจริง
“งั้นเรื่องอาหารฝากเธอด้วย”
สวีเหมิงเบ้ปาก “มีแต่แท่งพลังงานที่แข็งเหมือนขี้ผึ้ง ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ”
ปากพูดอย่างนั้น แต่เธอก็เดินไปค้นคว้าอยู่ข้าง ๆ
ส่วนไฉ่ชิงเปิดโต๊ะทำงานแล้วเริ่มสร้างสิ่งของ
【ไฉ่ชิงใช้โลหะ X1 สุ่มได้ 33 เท่า โลหะ +33】
【กระตุ้นการคืนของพิเศษ ได้รับลูกดอกหน้าไม้ +10】
【ไฉ่ชิงใช้กระจก X2 สุ่มได้ 42 เท่า กระจก +42】
【กระตุ้นการคืนของพิเศษ ได้รับกระจกเงา +10】
【...】
เฉิงเย่มองวัสดุที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
ด้วยความเร็วระดับนี้ อีกไม่กี่นาทีก็อัปเกรดยานพาหนะได้แล้ว
น่าเสียดายที่มีแค่เขาคนเดียวที่จัดการอัปเกรดยานพาหนะได้
ถ้าไฉ่ชิงเป็นคนทำ วัสดุคงเพิ่มขึ้นอีกหลายพันชิ้น
เฉิงเย่เลิกสนใจ แล้วเปิดช่องสื่อสารประจำเขต
วันนี้ทุกคนเจอสถานี คิดว่าน่าจะมีข่าวที่เป็นประโยชน์บ้าง
【เขต 109527】: 9996/10000
เอ๊ะ?
วันนี้ปลอดภัยขนาดนี้ ยังมีคนตายได้อีกเหรอ?
เหลือเชื่อจริง ๆ
“แค่นี้เองเหรอ? ซอมบี้พวกนั้นฉันฆ่าได้สบาย ๆ”
“อย่าเพิ่งดีใจไป ลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนนี้ยังอยู่ในช่วงมือใหม่”
“วัสดุอัปเกรดยานพาหนะของพวกนายต้องใช้เท่าไรกัน ทำไมของพวกเราต้องใช้โลหะ 3000 ชิ้นกับกระจก 1000 ชิ้น?”
“เรื่องนี้ฉันรู้ เกี่ยวกับจำนวนคน พวกนายมีคนเยอะ ยานพาหนะก็เลยใหญ่”
“ลงขายวัสดุไว้ที่ศูนย์แลกเปลี่ยนแล้ว ใครต้องการรีบไปแลกเลย”
“...”
เฉิงเย่กวาดตามองรอบหนึ่ง ไม่เห็นข่าวที่เป็นประโยชน์ตรงไหน มีแต่เรื่องไร้สาระทั้งนั้น
แต่ศูนย์แลกเปลี่ยนนี่น่าจะลองเข้าไปดูได้
เฉิงเย่รีบสลับไปที่ศูนย์แลกเปลี่ยน
เมื่อเช้าศูนย์แลกเปลี่ยนยังว่างเปล่าอยู่เลย ตอนนี้มีรายการใหม่เกิน 99 รายการแล้ว
หนึ่งหน้ามีของ 10 ชิ้น แปลว่ามีคนเอาของมาลงขายเยอะจริง ๆ
แต่...
ช่วยลงของที่มีประโยชน์บ้างไม่ได้หรือไง!
【ถุงน่องผ่านศึก】: น้ำบริสุทธิ์ 500 มล. X1
【คำอธิบาย: เสี่ยงติดเชื้อราที่เท้า】
【น้ำหวาน 338 มล.】: แท่งพลังงาน X1
【คำอธิบาย: ปัสสาวะ】
เห็นได้ชัดว่าพอเอาของมาลงขายแล้ว เกมเอาชีวิตรอดนี้จะแจ้งทุกคนว่าข้างในคืออะไร
ช่วยป้องกันไม่ให้ถูกหลอกได้ ถือเป็นเรื่องดีอย่างหนึ่ง
แต่...
ของพวกนี้ขึ้นไปอยู่หน้าแรก ๆ ได้ยังไงกัน
เฉิงเย่เลื่อนไปถึงหน้าที่ห้า ถึงจะเห็นของที่เป็นปกติ
แต่ก็เป็นการเอาวัสดุไปแลกน้ำกับอาหารทั้งนั้น
ไม่น่าใช่นะ
สถานีวันนี้ อาหารกับน้ำที่พวกเขาได้มาน่าจะพอใช้ได้ตั้งสองวัน
คนพวกนี้ยังต้องเอาของไปแลกอีก...
เฉิงเย่เข้าใจแล้ว หน่วยพวกนี้คงมีคนมากเกินไป
ดูท่าคนเยอะก็ใช่ว่าจะดี
อย่างน้อยสามวันแรกก็ไม่ดีแน่
“เฉิงเย่ ทรัพยากรในกระเป๋าของฉันใช้หมดแล้ว”
หืม?
เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?
“ขอดูหน่อย”
เฉิงเย่เปิดกระเป๋าพรสวรรค์ แล้วอดสูดลมหายใจเฮือกไม่ได้
เยอะขนาดนี้!
โลหะ X778 กระจก X432
ส่วนของที่ได้คืนเป็นพิเศษจากสิ่งของสองชนิดนี้ ก็มีมากกว่าสิบอย่าง
ดูท่าไฉ่ชิงจะโชคดีไม่น้อย ตัวคูณที่สุ่มได้สูงทีเดียว
“ฉันจะอัปเกรดยานพาหนะเดี๋ยวนี้”
เฉิงเย่รีบเดินไปที่หัวรถ แล้วเปิดหน้าจอข้อมูลยานพาหนะ
จากนั้นก็ใส่วัสดุเข้าไปไม่หยุด
【ติ๊ง! วัสดุเพียงพอ ต้องการอัปเกรดหรือไม่】
อัปเกรด!
รถทั้งคันเปล่งแสงสีขาว พร้อมส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
สวีเหมิงที่กำลังทำอาหารสะดุ้ง รีบเก็บของเข้าไปในกระเป๋า
“เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น!”
“แค่อัปเกรดยานพาหนะน่ะ”
ห้านาทีต่อมา แสงจากรถก็ค่อย ๆ มอดลง
【ระดับยานพาหนะเพิ่มเป็น Lv1】
หน้าจอข้อมูลยานพาหนะปรากฏขึ้น
【รถไฟธรรมดา】
【ระดับ: Lv1】
【ความเร็ว: 60 กม./ชม.】
【จำนวนตู้รถ: 0】
【ประเภทรถโดยสาร: ไม่มี】
【เงื่อนไขอัปเกรด: โลหะ: 0/500
กระจก: 0/100
การ์ดอัปเกรดยานพาหนะ Lv1: 0/1】
【หัวหน้าขบวน: เฉิงเย่】
【สิทธิ์หัวหน้าขบวน: ตัดสินใจรับคนเข้าหรือออกจากขบวน และก่อสร้างภายในขบวน】
【จำนวนคนในขบวน: 3/5】
เฉิงเย่เท้าคางด้วยมือข้างหนึ่ง มองหน้าจอตรงหน้า
นี่อัปเกรดไปแล้วได้อะไรขึ้นมากันแน่
นอกจากความเร็วกับจำนวนคนที่เปลี่ยนไปแล้ว มีตรงไหนเปลี่ยนอีก?
“อัปเกรดเสร็จแล้วเหรอ?” ไฉ่ชิงถามอย่างสงสัย
“อืม เสร็จแล้ว”
สวีเหมิงมองไปรอบ ๆ “นี่...เหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนเลยนะ”
เตียงก็ยังเตียงเดิม โต๊ะกับเก้าอี้ก็ยังเหมือนเดิม
“แค่ก ๆ อย่างน้อยของก็ใหม่ขึ้นไม่ใช่เหรอ บางทีอัปเกรดครั้งหน้าคงเปลี่ยนเยอะกว่านี้ ยังไงก็เพิ่งขึ้นมาแค่ระดับ 1 เอง”
ไฉ่ชิงกลับไปนั่งบนเก้าอี้ “งั้นให้ฉันทำต่อไหม?”
ก็แค่วัสดุเอง ลงมือทำอีกหน่อยก็ได้แล้ว
เฉิงเย่ส่ายหน้า “ระดับถัดไปต้องใช้การ์ดอัปเกรดหนึ่งใบ”
เขาเองก็อยากอัปเกรดต่อ แต่ยานพาหนะไม่ยอมให้ทำ
อีกอย่าง ของแบบนี้มีโอกาสสูงว่าจะใช้การสิ้นเปลืองของผู้หญิงทั้งสองคนเพื่อให้ได้ของคืนไม่ได้
คิดว่าการคืนของพิเศษก็คงใช้ไม่ได้เหมือนกัน
“อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลย เรากินข้าวกันก่อน รีบลองดูสิ ของนี่ให้ผลดีมากเลยนะ”
สวีเหมิงยกชามโลหะมาสามใบ แล้ววางสองใบไว้ตรงหน้าพวกเขา
ในชามมีของเหลวสีเทา ลอยด้วยก้อนของแข็งสีขาวขนาดต่างกัน
【อาหารไม่ทราบชนิด】
【ผลลัพธ์: หลังรับประทาน ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น +1】
อย่างที่สวีเหมิงบอก ผลลัพธ์ดีจริง ๆ
แต่...
ใครก็ได้บอกเขาที ว่าไอ้นี่กินได้แน่เหรอ?
สวีเหมิงมองทั้งสองคนที่เงียบไป “รีบกินสิ นี่เป็นของที่เพิ่มค่าสถานะได้นะ”
ตอนแรกเธอค่อนข้างรังเกียจพรสวรรค์ของตัวเอง แต่ตอนนี้เธอชอบมันจริง ๆ
“บอกฉันได้ไหมว่าไอ้นี่ทำมาจากอะไร?”
“เอาแท่งพลังงานแช่โคล่าไง ส่วนสีนี้น่ะ สีจากแท่งพลังงานตกออกมา”
เฉิงเย่พยักหน้า ถ้าอย่างนั้นรสชาติก็คงไม่แย่เกินไป
เขายกชามขึ้นดื่มหนึ่งอึก รสโคล่าพุ่งขึ้นมา...
ซี้ด!
ทำไมดื่มไปแล้วถึงหวานขนาดนี้!
หวานจนเลี่ยน!
แต่เพื่อค่าสถานะ ต่อให้รสชาติแย่แค่ไหนก็ต้องดื่มให้หมด
ไม่ใช่แค่เฉิงเย่ที่รู้สึกว่ามันแย่ อีกสองคนก็รู้สึกไม่ต่างกัน
แต่ทุกคนก็ฝืนกินลงไปเพื่อค่าสถานะ
“ว้าว ค่าความแข็งแกร่งของร่างกายฉันเพิ่มขึ้น 1 แต้มจริง ๆ ด้วย” สวีเหมิงตาเป็นประกาย
ถึงรสชาติจะห่วย แต่ของนี่มีประโยชน์จริง ๆ
ถ้าทำเพิ่มอีกหน่อย ก็จะเพิ่มค่าสถานะได้เรื่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ?
แต่ความคิดนี้อยู่ในหัวเธอได้แค่วินาทีเดียวก็หายไป
เธอกลัวว่าถ้ากินมากไปจะอาเจียน
ไฉ่ชิงวางชามลง แล้วถอนหายใจยาว “ของฉันก็เพิ่มขึ้น 1 แต้มเหมือนกัน”
เฉิงเย่มองชามเปล่าตรงหน้า “ของฉันไม่เพิ่มเลยสักแต้ม”
สวีเหมิงยักไหล่ “แน่นอนอยู่แล้ว พรสวรรค์ของนายบอกไว้ไม่ใช่เหรอ ว่าค่าสถานะของนายเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น”
เฉิงเย่กระตุกหางตา เขาลืมเรื่องนี้ไปจริง ๆ
แล้วเขากินของแย่ ๆ นี่เข้าไปเพื่ออะไร?
หาเรื่องทรมานตัวเองหรือไง?
วิธีพิเศษ...
เฉิงเย่มองไปทางไฉ่ชิง
ไฉ่ชิงสังเกตเห็นสายตาของเฉิงเย่ แน่นอนว่าเธอรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
แต่...
ห้องก็มีแค่นี้
สวีเหมิงก็อยู่ตรงนี้ด้วย แบบนี้...จะให้ทำได้ยังไง
สวีเหมิงเห็นแล้วก็รีบยกมือขึ้น “ไม่ต้องห่วง ฉันจะอุดหูไว้ รับรองว่าไม่แอบดูแน่นอน อีกอย่าง วิธีนี้ยังเพิ่มค่าความรู้สึกดีได้ด้วย บางทีอาจได้ของตอบแทนที่ดีกว่าเดิมก็ได้”
ไฉ่ชิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “คนที่ควรเพิ่มค่าความรู้สึกดีมากที่สุดก็คือเธอนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นให้ของไปก็เสียเปล่า”
สวีเหมิงเอามือปิดหู “ฉันไปแล้ว!”