เฉิงเย่ลูบริมฝีปาก
รู้สึกเหมือนจะบวมขึ้นมานิดหน่อย
ฉืออินกับอู๋เสวี่ยดูเขินอายอยู่บ้าง
เมื่อครู่พวกเธอตื่นเต้นกันเกินไปหน่อย
【ชื่อ: ฉืออิน】
【คะแนน: 86】
【ค่าความชอบ: 62】
...
【ชื่อ: อู๋เสวี่ย】
【คะแนน: 84】
【ค่าความชอบ: 66】
ดูแบบนี้แล้ว ค่าความชอบยิ่งเพิ่มขึ้นง่ายเมื่อเวลาผ่านไปจริง ๆ
แค่อาบน้ำด้วยกัน ค่าความชอบก็สูงขนาดนี้แล้ว
พอกินข้าวเสร็จ อีกเดี๋ยวคงขึ้นถึง 80 ได้
เฉิงเย่เหลือบมองวัตถุดิบที่วางอยู่ในครัว
ดูท่าคงไม่ต้องให้เขาจัดการแล้ว
แต่จากเรื่องนี้ก็เห็นได้ว่า เฉินเซียวเป็นข้อยกเว้นจริง ๆ
“ตั้งแต่วันนี้ไป พวกเธอก็เป็นสมาชิกขบวนรถไฟของฉันแล้ว”
ทั้งสองตาเป็นประกาย ก่อนจะพูดขึ้นพร้อมกันว่า “ขอบคุณค่ะ หัวหน้าขบวนรถไฟ!”
“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น เรียกชื่อฉันก็พอ”
เมื่อครู่เฉิงเย่ดึงทั้งสองคนเข้าร่วมขบวนรถไฟเรียบร้อยแล้ว
ห่วงวงกลมที่คอของทั้งคู่หายไปแล้วในตอนนี้
ในช่วงสิบกว่านาทีต่อจากนั้น
ประตูห้องน้ำเปิดออกเป็นระยะ
เมื่อเห็นเสื้อผ้าบนตัวคนพวกนั้น หางตาเฉิงเย่ก็กระตุก
ทำไมเป็นชุดเมดกันหมดเลย เฉินเซียวคิดจะทำอะไรกันแน่?
“เป็นไงบ้าง ดูแล้วสะใจไหมล่ะ? โอ๊ย ทำไมตรงกลางของชุดพวกนี้ยังเป็นรูปหัวใจ แถมยังใหญ่ขนาดนี้อีก”
สวีเหมิงมองละเอียดกว่าเฉิงเย่เสียอีก
เธอก้มมองตัวเอง โชคดีที่ตัวเองก็มีของดีอยู่เหมือนกัน
ทั้งสิบคนยืนอยู่ข้าง ๆ สายตาเหลือบมองคอของฉืออินกับอู๋เสวี่ยเป็นระยะ
แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา
ไม่รู้ว่าตัวเองจะมีโอกาสได้ถอดห่วงวงกลมนั่นออกบ้างไหม