“ยินดีต้อนรับสู่โลกเกมของฉัน!”
“พี่ชายพี่สาว มาเล่นเกมตุ๊กตาล้มลุกกับเสี่ยวหนีกันไหม?”
เธอชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว แล้วเริ่มอธิบายกติกา
“กติกาง่ายมาก เสี่ยวหนีจะหันหลังแล้วนับถอยหลังสามครั้ง ระหว่างนั้นพวกพี่เดินไปข้างหน้าได้ พอนับครบสามครั้ง เสี่ยวหนีจะหันกลับมา ใครขยับก็แพ้ ใครแตะตัวเสี่ยวหนีก่อนก็ชนะ คนชนะออกไปได้ ส่วนคนแพ้...”
เธอมองทุกคนพลางเลียมุมปาก ก่อนหัวเราะเสียงเย็นเยียบ “จะถูกลงโทษนะ~”
ตอนนี้ นอกจากหลี่อวิ๋นกับหลินเย่แล้ว คนที่เหลือในสนามมีเพียงสวี่ฉิง ชายสวมแว่น และผู้รอดชีวิตอีกสี่คนที่นอนแกล้งตายอยู่บนพื้น
พวกเขากวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดกลัว ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง
หลินเย่กวาดตามองทั่วบริเวณ แล้วใช้ดวงตาหยั่งรู้
【เขตผีแห่งเกมเปิดใช้งานแล้ว】
【กติกา: เด็กผีหันหลังและนับถอยหลังสามครั้ง ระหว่างนั้นสามารถเคลื่อนที่ได้ เมื่อครบสามครั้ง เด็กผีจะหันกลับมา ผู้ที่ขยับจะถูกคัดออกและได้รับโทษ ผู้ที่แตะตัวเด็กผีก่อนเป็นผู้ชนะ และออกจากเขตผีได้ ผู้แพ้จะต้องอยู่ในเขตผีตลอดไป เข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดไม่รู้จบจนกว่าจะตาย】
【เงื่อนไขการทำลาย: ทำลายตุ๊กตาล้มลุก หรือสังหารร่างจริงของเด็กผี หรือปฏิเสธเข้าร่วมเกมตั้งแต่เริ่ม】
【คำเตือน: ร่างจริงของเด็กผีเปราะบาง แต่สามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้ไม่จำกัดครั้งภายในเขตผี แทบไร้เทียมทาน อย่าคิดลงมือกับมัน ไม่อย่างนั้นจะตายอย่างน่าอนาถ】
“เคลื่อนย้ายพริบตาได้ไม่จำกัดครั้ง? ความสามารถน่ากลัวชะมัด” หลินเย่ขมวดคิ้วแน่น
เดิมทีเขาคิดจะรอให้พวกผีประหลาดเข้ามาใกล้อีกหน่อย แล้วใช้ตาข่ายฟ้าดินรวบทีเดียวให้หมด ใครจะคิดว่าหลี่เฉียงกับไอ้หัวเกรียนคนนั้นจะเล่นพิเรนทร์ขึ้นมา คนหนึ่งไปเริงรื่นกับหญิงกรรไกร อีกคนถึงกับบังคับจูบหญิงปากฉีก แผนของเขาพังไม่เป็นท่า แถมเด็กผียังเปิดเขตผีเร็วเกินไป จนเขาไม่ทันตั้งตัวก็ถูกดูดเข้ามาแล้ว