หลินเย่ส่ายหน้า ดึงความคิดกลับมา ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะคิดเรื่องพวกนั้น เขาหันไปมองหญิงสาวในชุดเมดสีดำที่อยู่ทางซ้ายอีกครั้ง
【ชื่อ: เถาเสี่ยวชุน】
【อายุ: 20】
【ข้อมูล: 163/D】
【ลำดับพลัง: 489·แสงอบอุ่น】
【ความสามารถ: เยียวยาอย่างอ่อนโยน บรรเทาความเหนื่อยล้า ปลอบประโลมจิตใจ】
【จุดอ่อน: ไม่มีพลังต่อสู้ หากถูกประชิดตัวต้องตายแน่】
【หมายเหตุ: ลำดับพลังสายสนับสนุน ใช้ต่อสู้ไม่ได้ แต่มีความทะเยอทะยานสูง ดูแลคนเก่งเป็นเลิศ】
【ชื่อ: เถาเสี่ยวเซี่ย】
【อายุ: 20】
【ข้อมูล: 162/D】
【ลำดับพลัง: 542·รักษาความสด】
【ความสามารถ: รักษาความสดของอาหาร ป้องกันสิ่งของเน่าเสีย คงอุณหภูมิต่ำ】
【จุดอ่อน: ไม่มีพลังต่อสู้ หากถูกประชิดตัวต้องตายแน่】
【หมายเหตุ: ลำดับพลังสายสนับสนุนเสบียง ช่วยให้เก็บเสบียงได้นานขึ้นอีกหลายวัน มีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึงในโลกาวินาศ】
หลินเย่มองข้อมูลจบแล้วพยักหน้ากับตัวเองเงียบ ๆ
ผู้ฝึกสัตว์หนึ่งคน ผู้ช่วยอีกสองคน แม้ไม่มีใครเป็นสายต่อสู้ แต่ต่างก็มีประโยชน์ในแบบของตัวเอง
เฉินอวี่ใช้สัตว์สอดแนมได้ เสี่ยวชุนช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าและปลอบประโลมจิตใจ ส่วนเสี่ยวเซี่ยช่วยรักษาเสบียงให้สดใหม่ พอรวมกันแล้วก็นับเป็นทีมที่ไม่เลว
เฉินเฟิงชักมือกลับ ลุกขึ้นยืน มองหลินเย่แล้วเอ่ยเสียงต่ำช้า ๆ “นี่น้องสาวผม เฉินอวี่ ขาทั้งสองข้างพิการมาตั้งแต่เกิด”
“ก่อนวันสิ้นโลก ผมพาเธอไปโรงพยาบาลใหญ่ทั่วประเทศ ผู้เชี่ยวชาญตรวจแล้วตรวจอีก ทุกคนบอกว่ารักษาไม่ได้ เส้นประสาทพัฒนาไม่สมบูรณ์แต่กำเนิด ความเสี่ยงในการผ่าตัดสูงเกินไป ไม่มีหมอคนไหนกล้าลงมีด หลังวันสิ้นโลกก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่โรงพยาบาลที่พอจะเรียกได้ว่าเป็นโรงพยาบาลยังไม่มี”