ทันทีที่ก้าวเข้าหมู่บ้าน กลิ่นแป้งชาดก็เข้มข้นขึ้นกว่าเดิมไม่ต่ำกว่าสิบเท่า
บ้านเรือนสองข้างทางดินส่วนใหญ่เปิดประตูหน้าต่างกว้าง ทว่ากลับไม่เห็นแม้แต่เงาคน
ใต้ชายคา บนกองฟืน ข้างบ่อน้ำ ทุกแห่งเต็มไปด้วยงูที่ขดตัวอยู่
บางตัวมีขนาดแค่ข้อมือ บางตัวใหญ่กว่าถังน้ำ พวกมันนอนอาบแดดอย่างเกียจคร้าน ลิ้นแลบเข้าออก ส่งเสียงฟ่อเบา ๆ
ทันทีที่ลู่จิ่งก้าวเข้ามา เสียงฟ่อเหล่านั้นก็หยุดลงพร้อมกัน
ดวงตาตั้งตรงหลายสิบคู่หันมามองเขาพร้อมกัน
กลิ่นคาวเลือด
กลิ่นคาวเลือดของพวกเดียวกัน
“ฟ่อ!”
งูดอกตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งตัวขึ้นก่อน ลำตัวดีดทะยานราวลูกศร เขี้ยวพิษสองซี่วาววับเย็นเยียบ พุ่งเข้าใส่ลำคอของลู่จิ่ง
ลู่จิ่งขยับเท้า
งูดอกเห็นเพียงภาพตรงหน้าพร่าเลือน เหยื่อก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย มันกัดได้เพียงอากาศ
ยังไม่ทันได้หันกลับมา หมัดหนึ่งก็ฟาดลงมาจากด้านข้างแล้ว
“ปัง!”
หัวงูพร้อมกับลำตัวท่อนล่างถูกหมัดกระแทกฝังลงในดิน
【สังหารปีศาจงูที่ยังไม่เปิดปัญญา แต้มสังหาร +100】
หมัดนี้ราวกับไปแหย่รังแตน
บนหลังคา ในรอยแยกของกำแพง หลังหอบฟืน ปีศาจงูตัวแล้วตัวเล่าพากันกระโจนลงมาอย่างไม่ยอมให้ใครแซงหน้า เสียงขู่ฟ่อประสานเป็นระลอก ลมคาวพุ่งปะทะใบหน้า
ลู่จิ่งไม่ถอย กลับรุกไปข้างหน้า
ร่างของเขาวูบไหวอยู่ท่ามกลางฝูงงู เร็วจนเหลือเพียงเงาติดตา
บ่อยครั้งที่ปีศาจงูเพิ่งจับตำแหน่งของเขาได้ พุ่งเข้าไปก็พบว่าเหลือเพียงสายลมวูบหนึ่ง
และทุกครั้งที่หมัดของเขาฟาดลง ปีศาจงูตัวหนึ่งก็ไม่มีวันเงยหัวขึ้นมาได้อีก
งูดำตัวหนึ่งขนาดใหญ่เท่าถังน้ำลอบโจมตีจากด้านหลัง มันงับแขนซ้ายของเขาไว้เต็มเขี้ยว
“กร๊อบ”
สิ่งที่แตกกลับเป็นเขี้ยวพิษ
ปากงูดำเต็มไปด้วยเลือด มันยังไม่ทันได้ตั้งตัว ลู่จิ่งก็จับจุดอ่อนใต้คางของมันไว้ได้แล้ว ก่อนบิดมือทั้งห้าให้กระดูกงูหักดังกร๊อบ
【สังหารปีศาจงูที่เปิดปัญญา แต้มสังหาร +300】
【สังหารปีศาจงูที่ยังไม่เปิดปัญญา แต้มสังหาร +80】
【สังหารปีศาจงูที่ยังไม่เปิดปัญญา แต้มสังหาร +60】
......
เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องไม่หยุดอยู่ในหัว