ที่ก้นเหวล้างปีศาจ มืดมิดไร้ตะวันไร้เดือน มีเพียงความมืดดำข้นราวหมึกที่กัดกร่อนวิญญาณได้ ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์
โซ่ตรวนพาดกลางอากาศ แต่ละเส้นหล่อจากเหล็กเทพเก้าชั้นฟ้าและเส้นเลือดจิตวิญญาณของสำนักเจ็ดสายวิถีธรรม จารึกอักขระปราบปีศาจแน่นหนา แสงทองดั่งเลือด แผดเผากลางวันกลางคืน ตรึงเงาวิญญาณพร่ามัวที่ก้นเหวนั้นไว้แน่น
อักขระกัดกินวิญญาณวันแล้ววันเล่า ดั่งแมลงพิษนับหมื่นนับล้านแทงทะลุหัวใจ ลอกคราบพลังปีศาจทีละชั้น บดขยี้วิญญาณที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าให้กร่อนไปทีละน้อย
เขาชื่อ ฉือเหนียน เคยเป็นจอมปีศาจผู้สั่นสะเทือนสามภพ ทั้งดีทั้งชั่วปะปนกัน
อดีตจอมปีศาจที่ยกมือก็ฉีกฟ้าสวรรค์ คว่ำมือก็พลิกทะเลแม่น้ำ บัดนี้เหลือเพียงวิญญาณที่แหลกสลาย แม้แต่การจากไปก็ยังเป็นความปรารถนาอันไกลโพ้น
กายเนื้อถูกทำลาย พลังปีศาจแห้งเหือด เหลือเพียงแววตาไม่ยอมจำนนนั้น ยิ่งทวีความเข้มข้น
ยามนั้น วิถีธรรมเพื่อสังหารเขา ยกกำลังเจ็ดสำนัก สามสิบหกตระกูล ใช้เลือดจิตวิญญาณของผู้ฝึกฝนขั้นสูงหลายพันเป็นสื่อ ยอมสละวิญญาณแตกสลายเป็นค่าใช้จ่าย วางอาคมปราบปีศาจหมื่นยุค
น่าเสียดาย พวกนั้นฆ่าเขาไม่ได้ จึงทำลายกายเนื้อของเขา และกดวิญญาณเขาไว้ใต้เหวล้างปีศาจ
แม้ผ่านไปหมื่นปี เขายังจำหน้าตาหน้าซื่อใจคดของพวก'วิถีธรรม' เหล่านั้นได้
'ผู้ฝึกปีศาจ...ล้วนเป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติ...'
'จงกำจัดให้สิ้นซาก เพื่อเทิดทูนวิถีสวรรค์...'
'จมดิ่งชั่วนิรันดร์ อย่าได้เกิดใหม่...'
ฉือเหนียนมุมปากยกยิ้มเย็นชาจาง ๆ
ถูกต้อง?
ชั่ว?
เพียงเพราะผู้อ่อนแอ ต้องการมีชีวิตรอด จึงป้ายฉลากให้ผู้แข็งแกร่งเท่านั้น
หากเขาชั่วร้ายจริง ๆ แล้วเหตุใดวันนั้นต้องยืนหยัดต่อหน้าสามภพ สู้กับปีศาจนอกภพเพียงลำพัง?
น่าขัน!
พวกเขากลัว! กลัวเขาจะแข็งแกร่งขึ้น ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิปีศาจ เทพปีศาจ กลัวว่าตัวเองเป็นแค่นักฝึกวิญญาณจะเทียบไม่ได้กับนักฝึกปีศาจ จึงป้ายฉลากปีศาจร้ายให้เขา!
หึ!
เบื้องหลังดวงตาของฉือเหนียนเดือดพล่านด้วยไฟโกรธ กล่าวในใจ: อย่าได้มีโอกาสได้ออกไปเด็ดขาด มิเช่นนั้น ต่อให้ต้องพลิกฟ้า ก็จะทำให้พวกวิถีธรรมเหล่านั้นแหลกสลาย!
[ติ้ง...ระบบกำลังเปิดใช้งาน...ผูกพันสำเร็จ...]
[สวัสดีเจ้าบ้าน ข้าคือระบบ 9876 ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก โปรดดูแลด้วย!]
จิตสำนึกที่เงียบงันมาหมื่นปีของฉือเหนียน เกิดระลอกเล็กน้อย
'ระบบ?'
เสียงของเขาแหบแห้ง แต่ยังคงเยือกเย็นและน่าเกรงขาม
[ใช่ ใช่แล้ว! ระบบนี้สามารถพาเจ้าบ้านออกจากสถานที่ถูกผนึกนี้ ข้ามภพสามพันโลก]
วิญญาณที่แหลกสลายของฉือเหนียนสั่นเบา ๆ
หมื่นปีแล้ว ในที่สุดเขาก็รอคอยโอกาสแห่งการหลุดพ้น
'ข้าต้องจ่ายอะไร? ' ฉือเหนียนเข้าใจดี ทุกสิ่งมีค่าใช้จ่าย ดังนั้นจึงต้องถามให้ชัดเจน
[เจ้าบ้านเพียงเข้าสิงร่างในโลกอื่น ทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จก็พอ! เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับคะแนน สามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของต่าง ๆ ในร้านค้าระบบได้] 9876 กล่าว
'หากทำไม่สำเร็จล่ะ? ' ฉือเหนียนถามอีก
[หากสามโลกทำภารกิจไม่สำเร็จ ระบบจะปลดผูกพัน แล้วลบความทรงจำ ส่งไปเกิดเป็นมนุษย์ เข้าสู่เวียนว่ายตายเกิด]
9876 เป็นเพียงระบบมือใหม่ เพิ่งออกจากโรงงาน เขาเป็นเจ้าบ้านคนแรกที่มันพบ ความไม่ยอมจำนนในดวงตาของเขาดึงดูดมันอย่างลึกซึ้ง จึงผูกพันด้วย
ฉือเหนียนฟังคำอธิบายของระบบเสร็จ ยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย ตอนนี้เขาอยากออกไปจากที่นี่เท่านั้น ส่วนเรื่องอนาคต ใครจะรู้เล่า?
จึงเลียนแบบคำพูดของระบบว่า 'ต่อจากนี้โปรดดูแลด้วย!'
9876 กล่าวอย่างดีใจ 'เริ่มส่งตัว...'
พูดจบ ฉือเหนียนรู้สึกถึงพลังกาลอวกาศที่อ่อนโยนแต่แน่วแน่ ห่อหุ้มวิญญาณที่บอบช้ำของเขา พุ่งทะลุโซ่ตรวนแสงทองชั้นแล้วชั้นเล่า ฉีกความโกลาหล ร่วงลงสู่ห้วงอวกาศไร้ขอบเขต
ในวินาทีที่กำลังจะหลุดพ้นจากผนึกโดยสิ้นเชิง เบื้องหลังดวงตาของฉือเหนียนเปล่งประกายดำสนิทที่สุดจุดหนึ่ง
'โลกวิญญาณของข้า จงกลับมาหาข้า' เสียงเบา ๆ ดั่งเสียงสะท้อนแห่งวิถี
เห็นเพียงส่วนลึกของเหวล้างปีศาจที่ถูกวิถีทัศนวิถีทั้งหลายมองว่าเป็นทางตัน พื้นที่โลกวิญญาณอันมืดดำไร้ขอบเขต ถูกเขาดึงออกจากผนึกอย่างสุดกำลัง!
ภายในพื้นที่ แสงปีศาจสลัว ภูเขา แผ่นดิน ทะเลสาบ แม่น้ำ ปรากฏขึ้นทีละแห่ง
นั่นคือโลกวิญญาณที่เขาสร้างขึ้นด้วยต้นกำเนิดจอมปีศาจและวิญญาณของตนเองเมื่อยามนั้น ตั้งชื่อว่า ฌานเดีย ที่เรียกอีกอย่างว่า ดินแดนปีศาจ
ภายในยังซ่อนต้นกำเนิดสุดท้ายที่ไม่ถูกทำลาย หยดเลือดวิญญาณ และดาบปีศาจประจำกาย—สังหารเทพ
น่าเสียดาย ที่ของวิเศษที่เขาสะสมไว้ ล้วนถูกใช้หมดไปในการต่อสู้กับวิถีธรรม
ระบบมือใหม่ 9876 ที่กำลังนำทางอยู่ ชะงักกึก เสียงกลไกก็แฝงความงงงวย
[เจ้าบ้าน...เจ้า...เจ้ากล้าดึงพื้นที่ประจำกายของตัวเองออกมาด้วย?! นี่...นี่ไม่ใช่พื้นที่เก็บของธรรมดา! นี่คือ...ภพหนึ่ง!]
วิญญาณที่แหลกสลายของฉือเหนียนค่อย ๆ รวมร่างในอุโมงค์กาลอวกาศ เสียงเย็นชาดั่งเดิม
'นี่คือส่วนหนึ่งของข้า วิญญาณไม่ดับ โลกวิญญาณไม่สลาย'
โลกวิญญาณหลอมรวมกลับเข้าสู่วิญญาณของเขา ไร้เสียงไร้กลิ่น แต่แฝงพลังข่มขวัญกลืนกินทุกสิ่ง
ระบบมือใหม่ 9876 สั่นเทาด้วยความกลัวทันที
[ได้ ได้ เจ้าบ้านผู้ยิ่งใหญ่! ท่านพูดอะไรก็ถูกหมด!]
9876 รู้สึกว่าตัวเองน่าสงสาร ผูกพันกับเจ้าบ้านครั้งแรก ก็ได้เจ้าบ้านที่ไม่แน่นอนเช่นนี้ เขาเป็นใครกันแน่?
ฉือเหนียนไม่ใส่ใจความสับสนของระบบ ตอนนี้เขากำลังคิดเรื่องบำเพ็ญใหม่ จะซ่อมแซมวิญญาณ หล่อหลอมกายปีศาจใหม่
นักปีศาจกับนักวิญญาณต่างกัน
ขั้นของนักวิญญาณแบ่งเป็น: กลั่นลมปราณ, สร้างฐาน, กลั่นทอง, หยวนอิง, กลายเป็นเทพ, กลั่นยอด, รวมร่าง, มหายาน, ข้ามหายนะ
ขั้นของนักปีศาจแบ่งเป็น: รวมลมปราณ, หล่อหลอมกาย, รวมพลัง, ทารกปีศาจ, ออกจากร่าง, แยกจิต, รวมร่าง, มหายาน, ข้ามหายนะ
เมื่อข้ามหายนะปีศาจสวรรค์ได้ ก็จะเลื่อนเป็นจอมปีศาจ ฉือเหนียนข้ามหายนะปีศาจสวรรค์มานานแล้ว บรรลุตำแหน่งจอมปีศาจ จึงสามารถเปิดดินแดนปีศาจได้ กลายเป็นเจ้าแห่งภพหนึ่ง
ถึงขั้นนี้ สามารถเกิดใหม่จากหยดเลือด เกือบเป็นอมตะ
นี่คือเหตุผลที่วิถีธรรมฆ่าเขาไม่ได้ บัดนี้เขาจะเริ่มต้นใหม่
ฉือเหนียนจะกลัวไหม? แน่นอนว่าไม่กลัว ตอนนี้เขาออกจากเหวล้างปีศาจมาแล้ว เมื่อถึงวันที่กลับมา จะทำให้วิถีธรรมที่เรียกตัวเองว่าถูกต้อง ต้องเปื้อนเลือดฟ้าสีคราม ค้อมหัวยอมจำนน
'วิถีธรรม...สิ่งที่พวกเจ้าติดหนี้ข้า ข้าจะทวงคืนทีละอย่าง'
เขาคือฉือเหนียน สวรรค์นี้ ขวางเขาไม่ได้; ภพนี้ ก็กักขังเขาไม่ได้เช่นกัน
ฉือเหนียนหลับตา ถูกดูดเข้าไปในรอยแยกกาลอวกาศนั้น
เหวล้างปีศาจว่างเปล่าแล้ว เหลือเพียงโซ่ตรวนที่แตกสลาย กับแสงทองที่สลายไปทั่วเหว
และวิญญาณที่แหลกสลายนั้น ได้ร่วงลงสู่ห้วงอวกาศไร้ขอบเขต ท่องไปในสามพันโลก