หลังจัดการอาจารย์หมู่บ้านผู้นั้นอย่างเด็ดขาด กู้หลินก็เฝ้ารอด้วยความคาดหวัง
ดังที่เขาหวังไว้ ด้านหน้ามีแสงสีทองลอยพลิ้ว คำว่า "คัมภีร์บุญกุศล" เพิ่งปรากฏขึ้น ก็เป็นทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในโลกทันที
[สังหาร "ผู้ชั่วร้ายปิงเหลียงซิง" ได้รับค่าบุญ 359 หน่วย รางวัลวิชาจำคุกแดนดินขั้นเต็มขั้น]
[ค่าบุญทางการต่อสู้: 930/4000]
[ค่าบุญแห่งปราชญ์: 359/1000]
[ค่าบุญแห่งศาสตร์: 0/1000]
[ค่าบุญแห่งเวทมนตร์: 0/1000]
ชั่วพริบตาที่คำว่า "ค่าบุญแห่งปราชญ์" ผุดขึ้นในหัว กู้หลินก็รู้สึกตื่นเต้นล้นปรี่
ที่ผ่านมาเขาสังหารคนชั่วไปหลายครั้ง ก็ได้แต่รางวัลทางด้านการต่อสู้เท่านั้น
และคนชั่วเหล่านั้นล้วนเป็นนักต่อสู้
ดังนั้นเขาจึงคาดเดาว่า หากอยากก้าวเข้าสู่วิถีขงจื้อ จำเป็นต้องสังหารนักบำเพ็ญวิถีขงจื้อหรือไม่?
จริงดังคาด!
ทันใดนั้น กู้หลินสั่นสะท้านไปทั้งกาย กลางหว่างคิ้วมีความเจ็บปวดราวกับมดนับหมื่นกัดกิน เพียงครู่เดียวก็มีเลือดหลายหยดไหลออกจากหว่างคิ้ว
เวียนหัวเพียงชั่วขณะหนึ่ง เบื้องลึกของหว่างคิ้วก็เปิดพื้นที่สามชุ่นขึ้นมา
นี่คือวังอักษรที่เหล่าปราชญ์นักอ่านใฝ่ฝันถึง!
เขาสร้างวังอักษรได้แล้ว!
วินาทีถัดมา ภายในวังอักษรมีไอสีม่วงห้อมล้อม ก่อตัวเป็นเจดีย์เล็ก ๆ หนึ่งหลัง เจดีย์มีสามชั้น สอดคล้องกับระดับการบำเพ็ญวิถีขงจื้อของนักบำเพ็ญ
ขั้นบำเพ็ญจิตขั้นสาม!
นักบำเพ็ญวิถีขงจื้อไม่ต้องเปิดเส้นชีพจรหลอมกาย เพียงแค่สร้างวังอักษรได้ก็ก้าวเข้าสู่ขั้นบำเพ็ญจิตได้ ดังนั้นพวกเขาจึงโอ้อวดว่าตนสูงส่งกว่านักต่อสู้ แต่วิถีขงจื้อช่างยากเย็นยิ่งนัก!
และตัวเขา บัดนี้ก็คือขั้นบำเพ็ญจิตขั้นสาม!
กู้หลินมุมปากยกยิ้ม ขยับจิตคิด พลังอันชอบธรรมสีม่วงก็หลั่งไหลออกมาจากวังอักษรกลางหว่างคิ้ว