ยามดึกสงัด
ชายร่างใหญ่ใบหน้ากว้าง ดวงตาคมลึก เดินมาถึงยอดเขาอันเงียบสงัด เขามองไปรอบ ๆ ก่อนจะสวมหน้ากากหนังคน
ครั้งนี้ เขาเล็งเหยื่อรายใหญ่ได้อีกแล้ว!
อายุยังไม่ถึงยี่สิบแต่ใช้เงินฟุ่มเฟือย ซื้อกระบี่พลั่วหนาวหลอมเย็นได้อย่างง่ายดาย ต้องเป็นลูกหลานตระกูลร่ำรวยแน่ ๆ พกธนบัตรมาไม่น้อย
อีกทั้งยังโง่เขลาไม่รู้จักระวังตัว มาตลาดมืดโดยไม่พาผู้คุ้มกัน ตอนกลับก็ไม่ปะปนไปกับผู้คน
ถ้าพลาดเหยื่ออ้วนขนาดนี้ เขาจะต้องเสียใจจนไส้ขาด!
ชายร่างใหญ่เร่งฝีเท้า ทั้งคู่ห่างกันเพียงสี่สิบก้าว มองเห็นแผ่นหลังชุดเขียวได้แล้ว
“คุณชายน้อย โปรดหยุดก่อน”
กู้หลินหยุดชะงัก สายตาระแวดระวัง
ชายร่างใหญ่เร่งฝีเท้าตามมา เสียงหัวเราะดังอย่างเป็นมิตร:
“ข้าน้อยมือไม่พกเงิน ติดยืมคุณชายเล็กน้อยสักสองสามตำลึง”
กู้หลินจงใจถอยหลังสองสามก้าว
ชายร่างใหญ่รุกไล่ทีละก้าว บนใบหน้ารอยยิ้มจางหาย กลับกลายเป็นความเย็นยะเยือก พลังปราณในดานเถียนพลุ่งพล่านออกมาทั้งหมด นับเป็นขั้นรวมพลังปราณชั้นแปด!
กู้หลินกวาดตามองโดยรอบ เห็นหุบเขาเล็ก ๆ อยู่ไกลออกไปซึ่งบดบังสายตาได้ เขาจึงวิ่งหนีสุดชีวิต
สายตาชายร่างใหญ่เย้ยหยัน เดินเล่นอย่างสบายอารมณ์
ลูกแกะจะหนีจากกรงเล็บพยัคฆ์ร้ายได้อย่างไร?
ไม่รู้จักคำว่าอย่าโชว์ทรัพย์ให้ใครเห็น สมควรแล้วที่ต้องได้รับบทเรียน แต่บทเรียนนี้ต้องแลกด้วยชีวิต!
ชิงทรัพย์แล้วฆ่าปิดปาก คือกฎการปฏิบัติของเขา จะไม่ยอมให้มีภัยแอบแฝงหลงเหลือเด็ดขาด!