คำถามนี้ทำเอาฟู่หมิงเค่อพูดไม่ออก
"ไม่เคยมาที่นี่ ก็เคยไปที่อื่นแบบนี้บ้างหรือเปล่า"
"ผมเพิ่งบรรลุนิติภาวะ แล้วก็จนด้วย ขอบคุณคุณฟู่ที่ชวนมาหัดรู้จักโลกนะ ว่าที่จริงจะไม่ให้ผมออกค่าธรรมเนียมโต๊ะด้วยใช่ไหม"
แกถึงรู้จักค่าธรรมเนียมโต๊ะแล้วยังจะบอกว่าไม่เคยมาอีก?!
"วางใจได้ เงินแค่นั้นไม่ถึงกับต้องให้เด็กน้อยอย่างแกออก"
"คุณฟู่ใจกว้างจริงๆ" หันไปพูดกับคนข้างๆ "วันนี้พวกนายโชคดีกันแล้วล่ะ"
"เจอลูกค้าใจป้ำขนาดนี้ ทิปต้องไม่มีขาดแน่นอน รีบขอบคุณคุณฟู่สิ"
ฟู่หมิงเค่อ "......"
ไม่รู้คิดยังไง ถึงคิดว่าแกเป็นหัวหน้าแผนกต้อนรับของพวกนั้น
ไม่เคยมาที่นี่?
ฟู่หมิงเค่อคิดว่าฉู่หลีเป็นคนแก่จัดที่พูดจาเหลวไหลไม่หยุดปาก
เหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกในลานจอดรถใต้ดินนั่นแหละ
ตัวเหม็นกลิ่นบุหรี่จนแทบสำลัก เหยียบก้นบุหรี่เต็มพื้น ยังกล้าพูดหน้าตาเฉยว่าตัวเองไม่สูบบุหรี่
ไอ้หมอนี่สุดยอดจริงๆ!
ฟู่หมิงเค่อส่งสายตาไปทางหนึ่ง เด็กหนุ่มที่นั่งข้างๆ ฉู่หลีก็ยื่นมือไปคลำต้นขาของฉู่หลี
ฉู่หลีจับแขนเสื้อเขาไว้ก่อนที่มือจะตกลงมา
แล้วยิ้มหวาน "ทิปนายหมดสิทธิ์แล้วล่ะ"
"......"
ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาเบียดเขาไป แล้วรินเหล้าให้ฉู่หลี ตอนส่งแก้วก็เอาใส่ร้ายฉู่หลีโดยไม่รู้ตัว
ฉู่หลีถือโอกาสจัดเสื้อผ้า ยืดแขนเหยียดขา แล้วดันคนสองข้างออกไปไกลขึ้นอีกนิด
อีกด้านหนึ่ง ฟู่หมิงเค่อถือแก้วเหล้า มองความวุ่นวายตรงนั้นด้วยรอยยิ้ม