ฉู่เฟิงนึกอะไรขึ้นได้ ก็หยิบกล่องไม้แกะสลักเล็กๆ อันหนึ่งออกมาจากในระบบ
เป็นกล่องไม้ชิงชันที่เขาเตรียมไว้เป็นพิเศษ สลักลวดลายเมฆมงคลไว้อย่างประณีต
ขนาดพอดีกับยาลูกกลอนหนึ่งเม็ดพอดี!
ฉู่เฟิงใช้สองมือประคองกล่องไม้ พนมมือส่งให้อย่างนอบน้อม: "เชิญเสด็จพ่อทอดพระเนตร"
"ไอ้หก นี่แกมีวิชามายากลอะไรกันแน่ ข้าเองก็เริ่มดูไม่ออกแล้ว"
ฉู่เทียนคั่วพูดพลางรับกล่องไม้มา เปิดออกแล้วหยิบยาลูกกลอนขึ้นมาส่องดูใกล้ๆ ด้วยความสงสัยก็ถามขึ้น: "เออ แล้วยานี่มันมีสรรพคุณอะไรกันแน่?"
"เสด็จพ่อยอดาลูกกลอนพลังภายในตัวนี้ เสพเข้าไปจะช่วยเพิ่มพลังภายใน ทำให้กำลังวังชาแข็งแกร่งขึ้นมาก!"
ฉู่เฟิงสีหน้าเฉยเมยไม่สะทกสะท้าน เปิดปากก็เริ่มมั่วได้ทันที "ท่านเซียนเฒ่าบอกไว้อย่างงี้แหละ แต่ลูกเองก็ยังไม่เคยลอง ผลที่แท้จริงเป็นยังไง คงต้องให้เสด็จพ่อลองเสวยเองดู"
ฉู่เทียนคั่วไม่พูดพล่ามทำเพลง สับยาลูกกลอนเข้าปากทันที
จากนั้นก็หลับตาลง ตั้งใจสัมผัสความรู้สึก
ผ่านไปครู่หนึ่งก็ลืมตาขึ้น พ่นลมหายใจยาวๆ ออกมาหนึ่งที "สบายตัวจริง! รู้สึกได้เลยว่ามีพลังไปทั้งตัว!"
ถึงแม้วิชากำลังภายนอกแบบนี้ สำหรับเขาผู้เป็นฮ่องเต้แล้วจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรมากมายนัก
แต่มีไว้ก็ยังดีกว่าไม่มี
แถมวันนี้ก็พึ่งจะรับนางสนมสาวๆ มาใหม่ตั้งสามสิบกว่าคน
ในบางโอกาส ก็ยังได้ใช้อยู่หรอกนะ!
"ของดี ของดีจริงๆ!"
ฉู่เทียนคั่วกำลังรู้สึกซาบซึ้งใจ ก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้: "เออ ไอ้หก งามเมืองแถบต่างเมืองกว่าจะเดินทางมาถึงเมืองหลวงก็ต้องใช้อีกสักพัก ช่วงนี้แกไม่มีธุระก็ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง จะได้หาคนถูกใจไว้สักคน"