ที่ลานหลังวัดเอินหนิง
เมื่อฉู่เฟิงและเสิ่นอวี้เยี่ยนมาถึง ก็พอดีเห็นพระใหญ่รูปหนึ่งสวมจีวรเดินออกมาจากข้างใน
พระรูปนี้อายุราวห้าสิบปี รูปร่างอ้วนท้วน หน้ามันวาว ท้องยื่นออกมาสูงลิ่ว
ฉู่เฟิงเดินเข้าไปขวางไว้: "หลวงพ่อ ทราบหรือไม่ว่าหญิงสาวที่มาขอบวชที่วัดวันนี้อยู่ที่ไหน?"
ได้ยินดังนั้น พระใหญ่หรี่ตาลองมองทั้งสอง: "พวกเจ้าเป็นใคร?"
เสิ่นอวี้เยี่ยนรีบพูด: "พวกเราเป็นคนในครอบครัวของนาง! มารับนางกลับ!"
สีหน้าพระใหญ่เปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นส่ายหน้า: "ไม่มี ไม่มี วันนี้ไม่มีใครมาขอบวชเป็นแม่ชี"
เสิ่นอวี้เยี่ยนงง: "เป็นไปได้อย่างไร? ไม่มีทาง!"
พระใหญ่ประนมมือ ทำหน้าซื่อ: "นะโมตัสสะ ภิกษุไม่พูดคำโกหก"
ฉู่เฟิงถามขึ้นทันที: "หลวงพ่อ หญิงสาวคนนั้นใส่ชุดสีอะไร?"
พระใหญ่ตอบโดยไม่ทันคิด: "ใส่ชุดสีเขียว"
พูดจบ ก็รู้ตัวทันที มองฉู่เฟิงด้วยความตกใจ
ฉู่เฟิงย้อนถาม: "ไม่ได้บอกว่าไม่มีหรือ?"
"ข้า..."
พระใหญ่พูดไม่ออกชั่วครู่
เสิ่นอวี้เยี่ยนไม่พูดพล่ามทำอะไร จะบุกเข้าไปข้างในทันที
พระใหญ่รีบกางแขนขวางหน้าเสิ่นอวี้เยี่ยน: "โยม! ที่วัดเป็นสถานที่สำคัญ จะบุกเข้ามาไม่ได้!"
"หลีกไป!"
เสิ่นอวี้เยี่ยนเบิกตากลม มือวางบนดาบอ่อนที่เอว
สีหน้าพระใหญ่เคร่งลง: "หากพวกเจ้ายังก่อกวนอีก นี่คือการทำลายความสงบของพุทธสถาน! ความผิดนี้ พวกเจ้ารับผิดชอบได้หรือ?"
"ทำลายความสงบของพุทธสถาน? นี่มันวัดอะไรกัน?"