สัตว์ประหลาดผสม 20 ตัว ระดับอยู่ระหว่าง 8 ถึง 9
เสี่ยวจวนเฟิงพุ่งเข้าไปปะทะอีกครั้ง
สายตาของซูมู่จับจ้องเงาร่างของมันไม่วาง
เดิมทีเขาคิดว่านี่คงเป็นขีดจำกัดของเสี่ยวจวนเฟิงแล้ว
ถึงอย่างไร เมื่อถึงระลอกที่สี่ ทั้งจำนวนและระดับของสัตว์ประหลาดก็เพิ่มขึ้นจนน่าหวาดหวั่น ต่อให้เสี่ยวจวนเฟิงมีทักษะการต่อสู้สูงแค่ไหน ก็ย่อมมีจังหวะที่หมดแรงหรือได้รับบาดเจ็บได้
แต่กลับไม่มี
เสี่ยวจวนเฟิงจัดการศึกทั้งระลอกจนจบ นอกจากหอบหนักกว่าเดิมเล็กน้อย บนตัวก็ยังไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย
ซูมู่เงียบงันไป
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ก่อนหน้านี้ตนประเมิน “ดันเจี้ยนพิเศษ” แห่งนี้อย่างระมัดระวังเกินไป
ระลอกที่ห้า มาแล้ว
รอยแยกขยายกว้างกว่าเดิม แสงสีแดงคล้ำทะลักออกมาจากส่วนลึกของรอยแยก ราวกับโลหิตที่ไหลไปตามพื้นดิน
ก็อบลินชั้นยอด 19 ตัวพุ่งออกมาก่อน
พวกมันมีระดับ 10 ทุกตัว
แต่ละตัวสูงเกิน 2.2 เมตร เกล็ดเกราะบนร่างผ่านการเสริมความแข็งแกร่งมาอย่างเห็นได้ชัด อาวุธมีแสงโลหิตจาง ๆ พันอยู่รอบ ๆ
หลังชั้นยอดสิบหกตัวนั้น เงาร่างมหึมายิ่งกว่าก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากรอยแยก
มันคืออสูรกายก็อบลินที่สูงเกิน 3 เมตร
ผิวของมันเป็นสีแดงคล้ำ หยาบกระด้างราวกับหิน กล้ามเนื้อบนแผ่นหลังนูนขึ้นเป็นสันคล้ายภูเขาลูกย่อม สิ่งที่ถืออยู่ในมือไม่ใช่อาวุธ แต่เป็นเสาหินที่ถอนขึ้นมาทั้งราก ยังมีดินและเศษหินติดอยู่ด้วย
ซูมู่เหลือบมองแผงข้อมูลของมัน
ชื่อ: ผู้บัญชาการก็อบลิน (หัวหน้าดันเจี้ยนระดับฝันร้าย)