ชื่อ: ก็อบลินยอดฝีมือ (ระดับฝันร้าย)
ขั้น: ซี
ระดับ: 8
พลังชีวิต: 7800/7800
พลังโจมตี: 520
พลังป้องกัน: 320
ความเร็ว: 145
ซูมู่เลิกคิ้วเล็กน้อย
ระลอกแรกก็เป็นยอดฝีมือระดับซีถึงสิบตัวแล้ว
ถ้าอยู่ในดันเจียนระดับยาก การจัดทัพแบบนี้ก็แทบจะเทียบชั้นกับความแข็งแกร่งของศึกบอสตัวสุดท้ายได้แล้ว
ความแตกต่างระหว่างดันเจียนระดับธรรมดากับระดับยากนั้นเหมือนมีแม่น้ำขวางกั้น ส่วนระหว่างระดับยากกับระดับฝันร้าย เรียกได้ว่าห่างกันราวฟ้ากับเหว
หากเป็นนักเรียนทั่วไป ต่อให้มีการ์ดสิ่งมีชีวิตระดับเอหรือเอส ก็ต้องตกอยู่ในศึกยากลำบากตั้งแต่ระลอกแรก
การถูกยอดฝีมือระดับซีสิบตัวรุมโจมตีมากพอจะบดขยี้แนวป้องกันที่เตรียมตัวมาไม่พร้อมได้
แต่เสี่ยวจวนเฟิงขยับแล้ว
เงาสีเทาพุ่งแทรกเข้าไปในฝูงสัตว์ประหลาดราวกับภูตผี
ดาบแรกกรีดผ่านลำคอของก็อบลินยอดฝีมือตัวหน้าสุด
เกราะเหล็กถูกคมดาบฟันขาดราวกับกระดาษ เลือดสีเขียวอมเทาสาดกระเซ็น ร่างใหญ่โตของมันยังไม่ทันตั้งตัวก็หงายหลังล้มลงแล้ว
ดาบที่สองฟันสวนเข้าใส่ศีรษะของตัวข้าง ๆ มีดสั้นแทงเข้าจากขมับและทะลุออกอีกด้าน
ดาบที่สาม มันย่อตัวต่ำ ไถลไปกับพื้น คมดาบกวาดผ่านข้อเท้าของสัตว์ประหลาดสองตัว
ไม่มีสัตว์ประหลาดตัวไหนตามความเร็วของมันได้ทัน
ซูมู่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ด้านบนอย่างเงียบ ๆ
พลังต่อสู้ของยอดฝีมือระดับฝันร้ายเหล่านี้เหนือกว่าสัตว์ประหลาดระดับล่างในดันเจียนยากอยู่มากจริง ๆ
พลังชีวิตสูง พลังป้องกันแข็งแกร่ง แถมพลังโจมตีก็ดุดัน หากเสี่ยวจวนเฟิงปะทะกับพวกมันตรง ๆ เพื่อวัดความอึด คงไม่มีทางรับมือได้สบายเช่นนี้