ทั้งแพลตฟอร์มเงียบสนิทลงในทันที
ไม่ใช่เพราะทุกคนสงสัยว่าเป็นซูมู่หรือไม่ แต่เพราะเมื่อครู่ซูมู่เพิ่งกระโดดจากอันดับ 7 ขึ้นสู่อันดับ 1
ยิ่งไปกว่านั้น...
“ผ่านคลื่นที่แปดในเวลาสูงสุด” เสียงของอาจารย์วัยกลางคนแหบแห้งเล็กน้อย “สัตว์ประหลาดระดับ 12 จำนวน 128 ตัว ถูกกำจัดหมดภายในเวลาที่จำกัด”
“คลื่นที่แปดก็ผ่านในเวลาสูงสุดแล้ว” อาจารย์อีกคนสูดหายใจลึก “ณ เวลานี้ ต่อให้เป็นจ้าวอู๋จี๋ ผู้แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้มีอาชีพระดับ 3S ก็ยังติดอยู่ในช่วงครึ่งหลังของคลื่นที่เจ็ด แต่ซูมู่จัดการคลื่นที่แปดเสร็จแล้ว”
ผู้อาวุโสเงียบไปหลายวินาที ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “ตัดภาพไปที่ดันเจี้ยนของซูมู่”
คราวนี้เขาไม่ได้พูดถึงอันดับ แต่เรียกชื่อซูมู่
จอภาพเปลี่ยนตามคำสั่ง
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือซูมู่ซึ่งยืนอยู่กลางเวหาสูงเหนือดันเจี้ยน
เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตสำหรับออกภาคสนามสีเทา รูปแบบเรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับเกินจำเป็น ปลายแขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นท่อนแขนกำยำ กางเกงขายาวสีดำสนิท คาดเข็มขัดหนังธรรมดา และสวมรองเท้าบูตสั้นสำหรับเดินทางภาคสนามที่ทนทาน เขาดูสะอาดสะอ้าน คล่องแคล่ว ไม่มีความฉูดฉาดแม้แต่น้อย
ทว่าความเรียบง่ายกลับขับให้บุคลิกของเขาดูสง่าผ่าเผยยิ่งขึ้น
รูปร่างของเขาสูงโปร่งแต่ไม่บอบบาง แนวไหล่เหยียดตรง ท่วงท่ายืนมั่นคงดุจต้นสน แสงหม่นจากท้องฟ้าเหนือศีรษะสาดลงมา เคลือบร่างเขาด้วยสีเย็นจาง ๆ ใบหน้ามีโครงชัด คิ้วสูงเล็กน้อย สันจมูกโด่งตรง แนวกรามคมได้รูป ทั้งใบหน้าแผ่ประกายเฉียบคมของคนที่อยู่กึ่งกลางระหว่างเด็กหนุ่มกับชายหนุ่ม