เธอสวมเกราะเบาสีขาวทั้งชุด ในกล่องการ์ดที่เอวเสียบการ์ดสีน้ำเงินน้ำแข็งไว้หลายใบ
ใบหน้าของเธอซีดเซียวเล็กน้อย ใต้ตาคล้ำจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าสองวันนี้แทบไม่ได้พักผ่อน
แต่ดวงตาคู่นั้นยังคงเย็นชาและเฉียบคม ราวกับเข็มน้ำแข็งสองเล่มที่ตรึงอยู่บนใบหน้าของซูมู่
ซูมู่แปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก
เย่ชิงเสวี่ยเป็นผู้ตื่นพลังระดับเอสเอสเอส ความเร็วในการเพิ่มระดับของเธอย่อมเหนือกว่านักเรียนทั่วไป
เธอน่าจะมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เรื่องนี้ไม่น่าแปลกใจ
แต่สิ่งที่เขาสงสัยคือ อีกฝ่ายดูเหมือนตั้งใจมาหาเขาชัด ๆ
ซูมู่กำลังจะเอ่ยถาม เย่ชิงเสวี่ยก็ชิงพูดขึ้นก่อน
“เมื่อวานเธอมาที่เขตป่าตั้งแต่วันนั้นเลยหรือ?” น้ำเสียงของเธอเย็นชา แฝงความเหนื่อยล้าที่แทบสังเกตไม่ออก “ตอนนี้อยู่ระดับไหนแล้ว? ฉันมองไม่เห็นระดับของเธอ”
ซูมู่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
มองไม่เห็นระดับ เห็นได้ชัดว่าเป็นผลจากตราซ่อนเงา
ตรานี้ปิดบังระดับและข้อมูลการ์ดแกนกลางของเขาไว้ แม้ระดับของเย่ชิงเสวี่ยจะไม่ต่ำ แต่ก็ยังห่างจากเขาเกินสิบระดับไม่ได้ จึงตรวจสอบไม่ได้
ความรู้สึกในใจของเย่ชิงเสวี่ยตอนนี้ห่างไกลจากความสงบนิ่งที่แสดงออกมา
เมื่อวานหลังพิธีปลุกพลังสิ้นสุดลง เธอผ่านด่านทดสอบระดับปกติ ยาก และฝันร้ายของโรงเรียน จากนั้นก็รีบมุ่งหน้าไปเขตป่าทันที
เธอใช้ม้วนคัมภีร์ล้างคูลดาวน์สามใบ ลงดันเจี้ยนรัง ก็อบลินระดับยากติดกันสามรอบ บวกกับระดับปกติและฝันร้ายอย่างละรอบ ตลอดทั้งวันจึงเพิ่งฝืนเพิ่มระดับเป็นสิบสองได้ ประสบการณ์ยังขาดอีกครึ่งหนึ่งกว่าจะถึงระดับสิบสาม