ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา
พูดแบบนี้ออกมา จะมีใครเชื่อหรือ?
แต่ไม่มีใครกล้าคัดค้าน อำนาจของผู้อาวุโสซิวสูงมาก เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยนระดับสามขั้น และติดสิบอันดับแรกของต้าเซี่ย ในเมื่อเขาบอกว่านี่คือนโยบาย มันก็ต้องเป็นนโยบาย
“เข้าใจแล้วครับ” อาจารย์วัยกลางคนพยักหน้า “ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
“เดี๋ยวก่อน” ผู้อาวุโสซิวเรียกเขาไว้อีกครั้ง “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง บันทึกการต่อสู้ของซูมู่ทั้งหมดต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามใครเปิดดูโดยไม่ได้รับอนุญาตระดับสูงสุดจากสมาคม”
ทุกคนเงียบลงอีกครั้ง
นี่หมายถึงจะปิดผนึกข้อมูลของซูมู่ไว้อย่างมิดชิด ตั้งแต่คะแนนไปจนถึงรายละเอียดการต่อสู้ ทุกอย่างจะถูกเก็บเป็นความลับ มีเพียงผู้บริหารระดับสูงสุดของสมาคมเท่านั้นที่มีสิทธิ์ตรวจสอบ
“อีกอย่าง” สายตาของผู้อาวุโสซิวกวาดมองทุกคนในที่นั้น “จำได้ว่ามีคนในพวกคุณรับผิดชอบเรื่องการเรียกดูข้อมูลผู้เข้าสอบ แฟ้มประวัติของซูมู่จะอยู่ภายใต้การดูแลโดยตรงของสมาคมตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าระดับมณฑลหรือเมืองก็ไม่มีสิทธิ์เปิดดู”
“แล้วทางโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองหรงกับสมาคมประจำเมืองหรง...” ใครคนหนึ่งถามอย่างลังเล
“ให้พวกเขาดำเนินการตามขั้นตอนปกติ เรื่องที่ต้องรายงานก็รายงาน เรื่องที่ต้องจัดเก็บก็จัดเก็บ แต่ข้อมูลฉบับสุดท้ายจะอยู่ที่สมาคม” ผู้อาวุโสซิวกล่าว
ทุกคนพากันพยักหน้า พวกเขารู้ดีว่านี่หมายถึงอะไร
นับจากวันนี้ ซูมู่จะไม่ใช่นักเรียนของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองหรงอีกต่อไป และจะไม่อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองหรงอีกแล้ว