ซูมู่เลื่อนหน้าจอ คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
การ์ดพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นการ์ดมอนสเตอร์ทั่วไปที่ดรอปจากรังมอนสเตอร์บริเวณรอบเมืองหรง ไม่ว่าจะเป็นก็อบลิน หมาป่าขนเทา แรดเกราะหิน หมูป่าแผงคอแดง... ล้วนเป็นแนวแฟนตาซีตะวันตกทั้งนั้น
ใช่ว่าการ์ดพวกนี้ไม่ดี ก็อบลินขยายพันธุ์เก่ง แรดเกราะหินมีพลังป้องกันแข็งแกร่ง ส่วนหมูป่าแผงคอแดงทั้งขุดดินเก่งทั้งออกลูกได้ หากอยู่ในธีมที่เหมาะกับพวกมัน ก็ล้วนแสดงศักยภาพได้ไม่เลว
แต่กลับไม่เข้ากับธีมไซอิ๋วของเขาเลยสักนิด
เลี้ยงก็อบลินไว้เต็มฮวากั่วซานงั้นหรือ?
แค่คิดภาพตาม ซูมู่ก็รู้สึกว่ามันเหลวไหลสุด ๆ
เขาอดทนเลื่อนดูต่อไป
เมื่อถึงช่วงท้ายของหมวดระดับอี การ์ดก็เริ่มมีชนิดปะปนกันมั่วซั่ว มีการ์ดคุณสมบัติแปลก ๆ อยู่หลายใบ อย่างเช่นการ์ด “ผีตะเกียงหมอก” ระบุว่าเป็นภูตผีตะวันออก แต่ต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีพลังหยิน
อีกใบคือ “ปลิงหนองน้ำ” ซึ่งต้องใช้ภูมิประเทศชุ่มน้ำ และยังมี “หุ่นฟางผ้าเหลือง” ที่หมายเหตุระบุว่า “ไม่ทราบแหล่งที่มา คาดว่าเกี่ยวข้องกับตำนานพื้นบ้านตะวันออก”
สายตาของซูมู่หยุดอยู่บนการ์ด “หุ่นฟางผ้าเหลือง” สองวินาที ก่อนจะส่ายหน้าในที่สุด
หุ่นฟางไม่มีสติปัญญา ไม่เหมาะจะใช้เป็นรากฐานของระบบนิเวศ
เขาเลื่อนดูต่อ
จากนั้นก็เห็น “ปีศาจน้อยลาดตระเวนภูเขา”
นิ้วของซูมู่หยุดชะงัก
ปีศาจน้อยลาดตระเวนภูเขา ระดับอี เผ่าปีศาจ พลังชีวิต 700 พลังโจมตี 60 พลังป้องกัน 28 ความเร็ว 55 ดัชนีการต่อสู้: 624 ทักษะ: สัมผัสพลังปีศาจ, ย่างก้าวลาดตระเวนภูเขา หมายเหตุ: สิ่งมีชีวิตปีศาจ ไม่ทราบแหล่งที่มา ความหายากสูง เมื่ออยู่ในดันเจี้ยนธาตุปีศาจ ค่าคุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น
เผ่าปีศาจ
สิ่งมีชีวิตปีศาจ
หมายเหตุระบุชัดเจนว่า “ความหายากสูง” แถมยังมีทักษะ “สัมผัสพลังปีศาจ” กับ “ย่างก้าวลาดตระเวนภูเขา” อีกสองอย่าง
ในสายตาคนอื่น ทักษะสองอย่างนี้อาจดูธรรมดามาก สัมผัสพลังปีศาจก็เป็นแค่ทักษะสอดแนม ส่วนย่างก้าวลาดตระเวนภูเขาก็แค่เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่