ดันเจี้ยนทั่วหล้า: ข้าสร้างแปดสิบเอ็ดด่านเคราะห์ได้

ตอนที่ 11 อืม ไอ้โง่

6 นาที· 1.3K คำ

ในเวลานี้ เมื่อเห็นซูมู่ไม่พูดอะไร

หวังฮ่าวก็แอบหัวเราะอยู่ในใจ

วันนี้เขามาที่นี่ก็เพื่อเรียกความสนใจจากเย่ชิงเสวี่ย

ภาพที่เย่ชิงเสวี่ยชวนซูมู่เข้าทีมบนสนามกีฬา เขาเห็นชัดเจนเต็มสองตา โลกหิมะระดับเอสเอสเอส มีคนตั้งเท่าไรพยายามทุกทางก็ยังเข้าไปไม่ได้ แต่เธอกลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเอง

ที่น่าโมโหยิ่งกว่าคือซูมู่ยังปฏิเสธอีก

ทำไมกัน?

เขา หวังฮ่าว มีการ์ดแกนกลางระดับเอส ครอบครัวทุ่มทรัพยากรไปกว่าหนึ่งล้านเพื่อบ่มเพาะเขา แต่ในระดับชั้นก็ยังเบียดเข้าไปอยู่ในสิบอันดับแรกได้อย่างทุลักทุเล

ส่วนซูมู่ เด็กกำพร้าที่ใช้ชีวิตอยู่กับน้าสาว เป็นแค่คนธรรมดาไร้ภูมิหลังและทรัพยากรใด ๆ แต่กลับอาศัยผลการเรียนกดเขาไว้ได้ตลอด

ทุกครั้งที่ครูประจำชั้นจัดประชุมห้อง ก็มักยกซูมู่ขึ้นมาเป็นแบบอย่าง

ไม่ว่าจะเป็น «ซูมู่มีพลังวิญญาณ 210 แล้วพวกเธอล่ะ» หรือ «การออกแบบดันเจี้ยนของซูมู่เป็นอันดับหนึ่งของทั้งเมือง»

สามปีมานี้ เขาฟังจนแทบจะมีหูด้านอยู่แล้ว

แต่ตอนนั้นเขาทำอะไรไม่ได้

ผลการเรียนของซูมู่ดีจริง พลังวิญญาณก็สูงจริง ต่อให้ไม่พอใจแค่ไหน เขาก็ทำได้เพียงอดทน

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว

การ์ดหินแกนกลางระดับเอฟ

แล้วดันเจี้ยนพิเศษจะทำอะไรได้?

การ์ดแกนกลางเป็นแค่ก้อนหินผุ ๆ ชาตินี้ก็ไม่มีวันพลิกสถานการณ์ได้อีก คนที่เคยอยู่บนฟ้าสูงแล้วตกลงมาอยู่ในโคลน ถ้าไม่เหยียบซ้ำตอนนี้ จะรอให้มันปีนกลับขึ้นไปหรือไง?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป