เพิ่งก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว เงาร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากด้านข้างอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดขวางทางเขาไว้อย่างพอดิบพอดี
ซูมู่ชะงักฝีเท้า
ตรงหน้าเป็นหญิงสาวผูกผมหางม้าสูง อายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปี ใบหน้าสะสวยหมดจด เธอสวมเกราะเบาสีเทาเข้มเข้ารูป เอวคอดได้สัดส่วน ขาเรียวยาวตรง
ด้านหลังเธอห่างไปครึ่งก้าว มีหญิงสาวอีกคนยืนถือกระบี่ยาวอยู่
หญิงสาวผู้นั้นสวมชุดโบราณสีขาวเรียบ ผมยาวเกล้าด้วยปิ่นไม้ แขนเสื้อกว้าง เอวคอด ชายกระโปรงยาวคลุมข้อเท้า ที่เอวห้อยหยกสีเขียวชิ้นหนึ่ง
ใบหน้าของนางเย็นชา ท่วงท่ายืนมั่นคงดุจสน หัวกระบี่ในมือยังไม่เผยออกจากฝัก ทว่ารูนเรืองแสงจาง ๆ บนฝักกระบี่บ่งบอกชัดเจนว่านี่ไม่ใช่ของประดับ
ซูมู่หรี่ตาลงเล็กน้อย
เขามองระดับพลังของทั้งสองคนไม่ออก โดยเฉพาะหญิงสาวในชุดโบราณ เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น กลิ่นอายรอบกายของนางก็แทบกลืนไปกับหมอกสีเทาขาวโดยรอบ ทำให้แทบสัมผัสถึงตัวตนไม่ได้ แต่กลับไม่อาจมองข้าม
ซูมู่ตรวจดูข้อมูลของอีกฝ่ายไม่ได้ แต่เห็นได้ชัดว่าหญิงสาวในชุดโบราณน่าจะเป็นการ์ดแกนกลางของหญิงสาวผมหางม้า
ซูมู่หันกลับไปมองหญิงสาวผมหางม้า น้ำเสียงระมัดระวัง “มีธุระอะไร?”
หญิงสาวผมหางม้าเอียงศีรษะเล็กน้อย มองสำรวจเขาอยู่หลายวินาที ก่อนเอ่ยเสียงใสอย่างมั่นใจ “ซูมู่ การ์ดแกนกลางศิลาสืบทอดปู่เทียน ระดับดี ธีมไซอิ๋ว แบบพิเศษและมีเพียงหนึ่งเดียว”
ซูมู่ยังคงนิ่ง แต่เส้นประสาทกลับตึงขึ้นทันที
ข้อมูลที่เธอพูดออกมาแม่นยำเกินไป แม้กระทั่งเรื่องที่เขาเพิ่งยกระดับการ์ดแกนกลางจาก “ก้อนหิน” เป็น “ศิลาสืบทอดปู่เทียน” เธอก็ยังรู้