ซูมู่มองแผงข้อมูลตรงหน้า แล้วคำนวณในใจเงียบ ๆ
การสังหารมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนจะได้รับค่าประสบการณ์ร่วมกัน
ขอเพียงเสี่ยวจวนเฟิงหรือไป๋กู่จิงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสังหารมอนสเตอร์ การ์ดอีกใบก็จะได้รับค่าประสบการณ์เท่ากัน
แต่การ์ดที่ได้รับค่าประสบการณ์โดยไม่ได้สังหารเอง จะไม่ได้รับประสบการณ์จากการต่อสู้ และทักษะการต่อสู้ก็จะไม่พัฒนาตามการสังหาร
แต่สำหรับซูมู่ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย
ราชาปีศาจในโลกไซอิ๋วตนไหนบ้างที่ไม่ได้สังหารจนกองซากศพพะเนินและนองเลือดไปทั่ว?
เสี่ยวจวนเฟิงเป็นปีศาจน้อยลาดตระเวนภูเขาแห่งสันเขาสิงถัว ส่วนไป๋กู่จิงคือผีดิบมารที่บำเพ็ญเพียรอยู่บนสันเขาพยัคฆ์ขาวมานับพันปี
สัญชาตญาณการต่อสู้ของพวกมันสลักอยู่ในแก่นแท้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยการฆ่ามอนสเตอร์เพื่อฝึกฝน
หลังระลอกที่แปด มอนสเตอร์ก็เริ่มแบ่งกำลังออกเป็นหลายทาง
ทหารโครงกระดูกส่วนหนึ่งเลี่ยงแนวปะทะด้านหน้า แล้วมุ่งหน้าไปทางฮวากั่วซาน ซูมู่กำลังจะสั่งให้เสี่ยวจวนเฟิงกลับไปตั้งรับ แต่ไป๋กู่จิงขยับตัวก่อนแล้ว
ร่างของนางไหววูบ เปลี่ยนจากร่างมนุษย์กลับเป็นร่างโครงกระดูก
โครงกระดูกสีเทาขาวสูงกว่าสองเมตรปรากฏเลือนรางท่ามกลางหมอกสีแดงคล้ำ เปลวเพลิงวิญญาณสีเทาขาวสองกลุ่มลุกไหม้อย่างเงียบงันอยู่ลึกเข้าไปในเบ้าตา
นางยกมือข้างหนึ่งขึ้น กระดูกนิ้วเรียวยาวราวกับตะขอ ก่อนชี้ไปยังฝูงโครงกระดูกที่กำลังบุกเข้าใส่ฮวากั่วซานจากระยะไกล
ม่านเพลิงสีเทาขาวระเบิดออกจากฝ่ามือของนาง แล้วโหมซัดเข้าใส่ฝูงโครงกระดูกดุจคลื่นยักษ์
เปลวเพลิงปกคลุมพื้นที่กว้างขวาง แทบจะคลุมเส้นทางขึ้นเขาทั้งสายที่มุ่งสู่ฮวากั่วซาน