หลี่หมิงนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้กะทันหัน จึงชี้หนังสือในอ้อมแขนซูมู่ที่เปล่งแสงสีทองจาง ๆ แล้วพูดว่า “คุณภาพของหนังสือแบบนี้ขึ้นอยู่กับดวงล้วน ๆ ดวงนายดีขนาดนี้ ไม่ลองเปิดตอนกำลังเฮงสักรอบล่ะ?”
เดิมทีซูมู่ก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้นอยู่แล้ว
หนังสือวิชาวิญญาณอยู่ในมือก็เป็นเพียงแต้มต่อ จะต้องเปลี่ยนมันให้กลายเป็นทักษะจริง ๆ เสียก่อน จึงจะช่วยเพิ่มพูนความแข็งแกร่งได้
เขาพยักหน้า แล้วนำหนังสือทักษะเล่มนั้นออกมาจากมิติวิญญาณ
แสงสีทองจาง ๆ โดดเด่นเป็นพิเศษในยามราตรี แม้เพียงถือไว้ในมือ ก็ยังสัมผัสได้ถึงคลื่นประหลาดบางอย่างที่แฝงอยู่ภายใน
มีนักเรียนที่เดินผ่านไปมาสองสามคนสังเกตเห็นแสงทางนี้ ต่างพากันมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“หนังสือวิชาวิญญาณที่สุ่มคุณภาพได้ จะเปิดตอนนี้เลยเหรอ? กล้าดีนี่”
“ถ้าเปิดไม่ได้ของดีขึ้นมา ขาดทุนยับเลยนะ หนังสือเล่มนี้เอาไปขายต่อก็มีคนแย่งซื้อเป็นพรวน”
“แต่ยังไงก็ได้มาจากการชนะ ไม่ได้ก็ไม่เจ็บใจหรอก”
ซูมู่ไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถ่ายพลังจิตเข้าไปในหนังสือทักษะ
ปกหนังสือเปิดออกอย่างไร้เสียง แสงเจิดจ้าสายหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากหน้ากระดาษ
ตอนแรกเป็นเพียงสีทองจาง ๆ จากนั้นก็สว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนแสบตา ราวกับมีใครจุดเปลวเพลิงสีทองขึ้นตรงหน้าเขา
แสงสว่างเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ จนกลืนร่างของเขาไปทั้งร่าง
“แสงนี่... แสงนี่ไม่ชอบมาพากล!” มีคนในฝูงชนร้องขึ้น
“แสงแรงขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับบีขึ้นไปแล้ว!”
“ระดับบีเหรอ? ระดับบีจะสว่างขนาดนี้ได้ยังไง? ฉันว่าน่าจะระดับเอขึ้นไปด้วยซ้ำ!”