ดันเจี้ยนทั่วหล้า: ข้าสร้างแปดสิบเอ็ดด่านเคราะห์ได้

ตอนที่ 116 คาถาห้ามเอ่ยวาจา

7 นาที· 1.6K คำ

ในเวลานั้น คนที่ตั้งสติได้ก่อนใครกลับเป็นผู้คุมสอบชราระดับ 2 เลเวล 75

เขาจ้องม่านแสงอยู่หลายวินาที ก่อนเอ่ยเสียงเข้มว่า “ทุกคนจดบันทึกการต่อสู้นี้ไว้โดยย่อ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ห้ามใครออกห่างจากฉันเกิน 100 เมตร”

เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่ทุกถ้อยคำแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจโต้แย้ง

อาจารย์ผู้คุมสอบทุกคนหันมามองเขาพร้อมกัน

สีหน้าของชายชราเคร่งขรึม ทั้งยังหนักใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทุกคนเข้าใจในทันที

นี่คือการรายงานเรื่องนี้

“พวกคุณก็เห็นแล้ว” ชายชราเอ่ยช้า ๆ “ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน นักเรียนที่ชื่อซูมู่คนนี้ก็เกินขอบเขตความเข้าใจของพวกเราไปแล้ว”

เขาหยุดครู่หนึ่ง แล้วกวาดตามองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น

“แค่เขาตื่นพลังมาได้ 8 วัน ก็มีการ์ดระดับเอสเอสเอส 2 ใบ การ์ดระดับเอสเอส 2 ใบ และการ์ดระดับเอ 1 ใบที่ฝังเข้าไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว ต่อให้มีแค่ใบเดียว หากตกอยู่กับนักเรียนคนไหนก็ถือเป็นอัจฉริยะเหนือมนุษย์แล้ว แต่เขากลับมีถึง 4-5 ใบในระดับนี้เพียงคนเดียว”

“ยังมีความเร็วในการฟื้นฟูพลังวิญญาณอีกด้วย เขาสร้างพื้นที่ดันเจี้ยนยาวกว่าร้อยกิโลเมตรได้ใน 7 วัน นักเรียนทั่วไปทำได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบด้วยซ้ำ”

“แล้วยังมีความเร็วในการกำจัดมอนสเตอร์อีก ระลอกที่ 15 มีมอนสเตอร์ 16,000 ตัว เขาจัดการหมด แล้วยังรักษาตัวคูณคะแนนไว้ที่ 1 ได้”

“แค่เรื่องใดเรื่องหนึ่งตกอยู่กับคนคนเดียวก็เพียงพอจะทำให้ผู้คนตกตะลึงแล้ว แต่ทั้งหมดกลับมารวมอยู่ที่คนคนเดียว” ชายชราสูดหายใจลึก “เรื่องนี้ฉันต้องติดต่อผู้บริหารระดับสูงของสมาคมผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยนเดี๋ยวนี้”

ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน ไม่มีใครคัดค้าน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป