พี่น้องที่ได้กลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากพรากจากกันไปนาน ย่อมมีเรื่องมากมายอยากเล่าให้กันฟัง
แต่สถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาต้องรีบออกไปจากที่นี่ มิฉะนั้นหากชักช้าอาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นได้
เฉินอวี้ซีเช็ดน้ำตาที่หางตา ตอนนี้ในใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกปลอดภัย
ราวกับตราบใดที่มีเฉินอี้อยู่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องยากแค่ไหนก็คลี่คลายได้
เฉินอี้จับมือเฉินอวี้ซี กำลังจะหันหลังเดินออกไปทางประตู
ทันใดนั้น
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น!
“แกเป็นใคร! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่!”
หลี่หลานเยว่ยืนอยู่หน้าประตูที่หายไป ตะโกนใส่เฉินอี้เสียงดัง
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ เธอก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ทำไมสถานที่สำคัญขนาดนี้ถึงไม่มียามเฝ้าเลยสักคน?
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ประตูห้องลับก็หายไปอย่างไร้สาเหตุ
เสียงตะโกนของเธอ
ทำให้ยามลาดตระเวนกว่าสิบคนในลานตกใจหน้าซีด รีบวิ่งเข้ามาทันที
เมื่อเห็นว่ามีคนลอบเข้ามาในห้องลับโดยไม่มีใครรู้ตัว หัวหน้ายามก็รู้สึกหนังศีรษะชาวาบ สีหน้าดูย่ำแย่อย่างยิ่ง
คนคนนี้เข้ามาได้ยังไงกัน?
เขาไม่รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
“คิดจะเอาพรสวรรค์ระดับเทพของฉันไปงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!”
ใบหน้าของหลี่หลานเยว่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เธอชี้ไปที่เฉินอี้แล้วตะโกนว่า “ทุกคน ลุย! สับมันให้เป็นชิ้น ๆ!”