เมื่อเห็นหลี่หลานเยว่ถูกเฉินอี้จับตัวไป ดาวปราณสีทองบนร่างมู่ยินเหนียนพลันพลุ่งพล่าน เขากำลังจะไล่ตามไป ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“หยุด! ห้ามตามไป!”
จางเหยียนสั่นเทิ้มไปทั้งตัว แล้วตวาดใส่มู่ยินเหนียน
“ถ้าคนคนนั้นรู้ว่าเจ้าตามไป แล้วเกิดลงมือกับเยว่เยว่จริง ๆ จะทำยังไง!”
มู่ยินเหนียนตอบเสียงขรึม “แล้วถ้าเขาไม่รักษาสัญญาล่ะ? ถ้าทำให้การปลูกถ่ายพรสวรรค์ล่าช้าขึ้นจะทำยังไง?”
จางเหยียนตาแดงก่ำ ตะโกนว่า “ฉันบอกว่าห้ามตามก็ห้ามตาม ไม่อย่างนั้นฉันจะยุติความร่วมมือทั้งหมดกับพวกคุณ!”
“ส่วนเรื่องของเยว่เยว่ ฉันจะหาทางเอง ยังไงตอนนี้ก็ต้องรับประกันความปลอดภัยของเยว่เยว่ให้ได้!”
“การปลูกถ่ายพรสวรรค์เลื่อนได้ แต่ฉันจะไม่เอาชีวิตของเยว่เยว่ไปเสี่ยง!”
มู่ยินเหนียนชะงักไป ก่อนจะพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์ “เข้าใจแล้วครับ คุณนาย”
ข้อตกลงระหว่างนายของเขา หูเฉิน กับจางเหยียนนั้นสำคัญมาก หากไม่ถึงคราวจำเป็นจริง ๆ ก็ห้ามยุติข้อตกลงนี้เด็ดขาด
ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงรับปากไปก่อน แล้วค่อยหาทางอีกที
*
*
*
ขณะเดียวกัน
บนท้องฟ้าห่างจากตระกูลหลี่ออกไปหลายสิบลี้
เฉินอวี้ซีนั่งอยู่บนบ่อเกิดอู่สีดำสนิท พลางมองพลังอันน่าอัศจรรย์นี้ด้วยความสงสัย
บ่อเกิดอู่ที่แต่ก่อนแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนหวาดผวา
ยามนี้กลับเชื่องราวกับลูกแกะน้อย คอยรองรับเฉินอวี้ซีอย่างเงียบสงบ และติดตามเฉินอี้ไม่ห่าง
เมื่อขอบเขตพลังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ เฉินอี้ก็ควบคุมบ่อเกิดอู่ได้คล่องแคล่วยิ่งขึ้น