ในรถแท็กซี่
เฉินอี้นั่งเบาะหลัง กระจกรถสะท้อนใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขา
ทิวทัศน์ข้างทางถอยหลังไวมาก
ก้มหน้าลงเล็กน้อย มองมือขวา
ฝ่ามือเช็ดแล้ว แต่ซอกนิ้วยังมีคราบเลือดติดอยู่
ครั้งแรกที่ฆ่าคน เขาเองก็รู้สึกอึดอัดอยู่ชั่วขณะ
หน้าอกแน่น ท้องไส้ปั่นป่วน
แล้ว...
ก็หายไป
บางทีระบบอาจเพิ่มทุกสิ่งเป็นสองเท่า แม้แต่ความสามารถในการปรับตัวของเขาก็ถูกเพิ่มด้วย?
อีกอย่าง
น้องสาวหายสาบสูญ
พ่อแม่บาดเจ็บสาหัส
สำนักตรวจการแค่พูดว่าพลาดทำร้าย ก็ยกโทษให้ตัวเองง่าย ๆ
จ้าวต้าเฉิงกับลู่เทายังจะไปโรงพยาบาลเพื่อปิดปากอีก
มาถึงขั้นนี้ เฉินอี้ก็ยากจะมองพวกเขาเป็นคนธรรมดาได้อีก
พวกเขาจะฆ่าทั้งครอบครัวของเขา
เขาจึงต้องลงมือฆ่าก่อน เพื่อปกป้องครอบครัวของตัวเอง
เหตุผลก็เรียบง่ายแค่นี้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ถึงโรงแรมจินหยวน
โรงแรมไม่ใหญ่ เป็นตึกเก่าเจ็ดชั้น
ผนังด้านนอกเป็นสีเทาหม่น ป้ายไฟสีเหลืองหม่นแขวนอยู่หน้าประตู กล่องไฟเสียไปหนึ่งกล่อง ประตูกระจกติดป้ายโปรโมชันห้องพักรายชั่วโมง
"ถึงแล้ว" คนขับหันมาบอก
เฉินอี้สแกนจ่ายเงิน เปิดประตูลงจากรถ
คนขับรับเงินแล้วหมุนพวงมาลัยขับจากไป ไม่ได้มองกลับมาอีก
เฉินอี้เดินเข้าไปในโรงแรม
เด็กสาวที่เคาน์เตอร์นั่งพิงเก้าอี้ไถดูคลิปสั้น เปิดเสียงดัง เสียงหัวเราะแหลมแสบแก้วหู ได้ยินเสียงฝีเท้าจึงเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง
"พักใช่ไหมคะ"