ก่อนหน้านี้หลิ่วอวิ๋นมู่ยังคิดจะแย่งหอกยาวของตัวเองกลับมาจากมือเฉินอี้
เพราะถึงอย่างไรนั่นก็เป็นอาวุธดาราระดับสูง ราคาแพงลิบลิ่ว
หากต้องเสียมันไปแบบนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะขาดทุนย่อยยับ กำลังรบยังลดลงฮวบฮาบอีกด้วย
แต่ตกอยู่ในสภาพนี้ เขาจะยังมีแก่ใจสนใจหอกยาวได้อย่างไร?
อาวุธดาราหายไปยังหาใหม่ได้ แต่ถ้าชีวิตดับสูญ ก็ดับสูญจริง ๆ!
ดังนั้น เขากัดฟันกรอด ปล่อยมือจากหอกยาวไปโดยไม่ลังเล
ในเวลาเดียวกัน เขาระเบิดพลังลมปราณอย่างเต็มกำลัง ร่างกายกลายเป็นภาพเงาซ้อน ๆ ถอยกรูดไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว
ด้วยระดับฝึกปรือขั้นหกช่วงปลายหนุนหลัง หากคิดจะหนีเอาตัวรอดก็ยังนับว่าว่องไวมาก
เพียงชั่วพริบตา เขาก็เปิดระยะห่างจากเฉินอี้ได้หลายสิบเมตร
ทว่า...
ดูเหมือนเขาจะยังประเมินเรี่ยวแรงของอีกฝ่ายต่ำเกินไป
เขาว่องไว แต่ดาบของเฉินอี้ เร็วยิ่งกว่า!
จั้นเยวียนในมือเฉินอี้ใช้การได้ดั่งใจนึก เขาสะบัดดาบออกไปอย่างเรียบง่ายไม่ใส่ใจ
ไร้เสียงครืนครัน ไร้เสียงระเบิดทำลาย
มีเพียงจั้นเยวียนที่ห่อหุ้มด้วยบ่อเกิดอู่ วาดโค้งงามสง่าผ่านกลางอากาศ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
และในดวงตาของหลิ่วอวิ๋นมู่
ประกายเยือกเย็นแวบหนึ่ง ปนอยู่กับเปลวเพลิงสีดำสนิท พุ่งผ่านหน้าเขาไปเร็วรี่
เท้าของหลิ่วอวิ๋นมู่ที่ยกค้างกลางอากาศยังไม่ทันได้วางลง ร่างทั้งร่างก็แข็งค้างกลางอากาศดั่งรูปแกะสลักน้ำแข็ง ไม่สามารถกระดุกกระดิกได้
สีหน้าของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสิ้นหวัง ต่อให้เขาจะระเบิดลมปราณอย่างไร ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากการกดดันของเฉินอี้