เหวินเจ้าเหย่ก้มหน้าจูบเธอ
เสียงทั้งหมดของเสิ่นนี้เหยียนถูกเขาอุดไว้ในลำคอ
เธอถูกเขากดไว้ข้างกรอบประตู แผ่นหลังแนบกับบานประตูไม้เย็นเยียบ เบื้องหน้าคือแผงอกอุ่นร้อนของเขา ส่วนระหว่างริมฝีปากคือการช่วงชิงอันเอาแต่ใจและไร้เหตุผลของเขา
เธอได้ยินเสียงของเสิ่นเหยวดังมาจากในบ้าน
“หนูน้อยของพี่? ใครน่ะ? ทำไมเปิดประตูนานจัง?”
เสิ่นนี้เหยียนตัวแข็งทื่อ รีบยื่นมือไปผลักเขาอย่างลนลาน
เหวินเจ้าเหย่ค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากเธออย่างไม่รีบร้อน ปลายนิ้วลูบผ่านมุมปากของเธอช้า ๆ ก่อนก้มมองแก้มแดงระเรื่อกับดวงตากลมโตชุ่มฉ่ำ น้ำเสียงแหบต่ำแฝงเสน่ห์เย้ายวน
“พี่ชายกำลังจะมาจับหนูเหยียนที่แอบคบผู้ชายอยู่หรือไง”
เสิ่นนี้เหยียนหน้าแดง คว้าถุงเก็บความร้อนในมือเขาไปทันที แล้วจ้องเขากลับอย่างดุดัน
จากนั้นก็ปิดประตูดังปัง
เหวินเจ้าเหย่ยืนอยู่นอกประตู มองบานประตูที่เกือบกระแทกปลายจมูกตัวเอง มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปที่รถอย่างเอื่อยเฉื่อย
ค่ำคืนค่อย ๆ ล่วงลึก
เสิ่นนี้เหยียนอาบน้ำเสร็จ เปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าฝ้ายสีชมพูอ่อน แล้วนั่งยืดเส้นยืดสายอยู่บนเตียง
เธอโค้งตัวลงไปแตะปลายเท้า ชายเสื้อนอนเลิกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นเอวบางขาวเนียน
ระหว่างยืดเส้น เธอก็จิ้มเรียกระบบในหัวไปด้วย
“จวนจวน จวนจวน ฉันมีคำถาม”