ม่านฟ้าเปิดตำนานปฐมกษัตริย์ แดนแดงสะเทือนเลื่อนลั่น

ตอนที่ 1 ว่าด้วยผู้ก่อตั้งราชวงศ์ผู้ยิ่งใหญ่ หยิงเจิ้ง: ธงแดงสาดส่องทั่วหล้า มิ้นหรือ?

9 นาที· 2.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ดาวเคราะห์ลานดาว

ห้องเช่าหลังหนึ่ง

หลินฟานกำลังตัดต่อวิดีโออยู่

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงจักรกลดังขึ้น

[เครือข่ายสุริยันตรึงตราแล้ว ผูกพันกับเจ้าบ้านสำเร็จ]

[ท่านสามารถนำวิดีโอประวัติศาสตร์ทั่วไปไปเผยแพร่สู่ทุกยุคทุกสมัยได้]

[ความนิยมและอิทธิพลของวิดีโอจะแลกเปลี่ยนเป็นรางวัลในโลกแห่งความจริงได้]

หลินฟานตะลึงไปครู่หนึ่ง

เกือบคิดว่าตนเองหูแว่ว

“อะไรกัน ฟังไม่รู้เรื่องเลย?”

[คอมพิวเตอร์ของท่านได้สร้างแพลตฟอร์มสร้างสรรค์สุริยันตรึงขึ้นแล้ว]

[โปรดรีบนำผลงานไปอัปโหลด]

หลินฟานหันไปมองคอมพิวเตอร์ ก็พบซอฟต์แวร์สร้างสรรค์สุริยันตรึงผุดขึ้นมาลอย ๆ จริง ๆ

“โอ้โห พ่อเจ้าแห่งระบบ? ของแถม? ไวรัส? จริงหรือปลอมกันแน่”

“ช่างเถอะ ลองดูสิ!”

หลินฟานทั้งประหลาดใจทั้งฮึกเหิม ไม่คิดมาก รีบอัปโหลดวิดีโอที่ตนตัดต่อมาสามวันซึ่งไม่ประสบความสำเร็จทันที

หลังจบการศึกษา หลินฟานเคยโพสต์วิดีโอประวัติศาสตร์ไว้หลายชิ้น

ยอดวิวสูงสุดไม่เกินสามพัน

เวลานี้ไม่ลองเสี่ยงดู ก็จะรออะไรเล่า?

[อัปโหลดวิดีโอสำเร็จ]

[กำลังเผยแพร่สู่ทุกภพทุกโลก: ฉิน ฮั่น ถัง ซ่ง หยวน หมิง ชิง ประชาชน...]

หลินฟานเห็นแผงแสงลอยอยู่ตรงหน้า ดีใจและรอคอย

“เป็นพ่อเจ้าแห่งระบบจริง ๆ ด้วย รอบนี้รวยแน่ ๆ”

“ส่งไปหลายยุคหลายสมัยขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะได้รางวัลอะไรบ้างนะ”

......

ในขณะเดียวกัน

บนท้องฟ้าของทุกยุคทุกสมัย

เกิดความปั่นป่วนขึ้นพร้อมกัน

ม่านม้วนหนึ่งอันยิ่งใหญ่

ค่อย ๆ แผ่ออก

อาณาจักรฉินใหญ่

พระราชวังเสียนหยาง

หยิงเจิ้งกำลังตรวจตราหนังสือราชการ

นอกพระตำหนักก็มีเสียงอุทานดังขึ้นทันใด

เขาขมวดคิ้ว ถือกระบี่เดินออกจากประตูพระตำหนัก

เงยหน้าขึ้นมอง

บนนภา มีแผงแสงขนาดใหญ่ทอดยาวจากฟากฟ้าด้านหนึ่งสู่อีกด้านหนึ่ง

ในแผงแสงนั้นมีตัวอักษรหมุนวน แม้จะพิลึกพิลั่น แต่ผู้ใดก็สามารถอ่านเข้าใจได้

[เริ่มจัดอันดับคุณค่าของการสถาปนาราชวงศ์ของจีนตลอดยุคสมัย]

หยิงเจิ้งกำกระบี่ไท้อีไว้แน่น ดวงตาวาวโรจน์

“จัดอันดับราชวงศ์ที่สถาปนาหรือ”

“ข้าอยากเห็นนัก ว่าคนรุ่นหลังจะวิจารณ์ราชวงศ์ฉินอันยิ่งใหญ่ของข้าอย่างไร”

เขาแหงนมองฟ้า ท่าทางองอาจเกรียงไกร

“ราชวงศ์ฉินใหญ่รวมเกาะโลกเป็นหนึ่งเดียว ต้องได้อันดับหนึ่งแน่นอน”

......

ราชวงศ์ฮั่นใหญ่

พระราชวังเว่ย์หยาง

หลิวปังกำลังดื่มสุราอยู่กับฟั่นข้วย

นอกพระตำหนักเอิกเกริกโกลาหล

เซียวเหอรีบเดินเข้ามาด้านใน

“ฝ่าบาท บนฟ้าเกิดเรื่องประหลาดขึ้นแล้ว”

หลิวปังถือจอกสุราเดินออกนอกพระตำหนัก

เห็นม่านฟ้า เขาก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง

จากนั้นก็หัวเราะคิกคัก

“โอ้ย คนรุ่นหลังกำลังจัดอันดับให้พวกเราเล่นอยู่นี่นา”

“เรื่องประหลาดอะไรกัน นี่มันเรื่องสนุกครึกครื้นดีนี่นา”

ฟั่นข้วยเสียงดังมาก

“ฝ่าบาท เรื่องนี้ต้องจัดอันดับด้วยหรือ?”

“ราชวงศ์ฮั่นเราล้มล้างราชวงศ์ฉินที่โหดร้าย ชาติแรกแน่นอน”

หลิวปังส่ายหน้า

“ราชวงศ์ฮั่นเราจะเข้มแข็งก็จริง แต่พูดถึงชาติแรกก็ยังเกินไปหน่อย”

พูดเช่นนั้น แต่ที่มุมปากของเขากลับอดยิ้มไม่ได้

“รักษาอันดับสองไว้ แล้วแย่งชิงหนึ่งดูก็แล้วกัน”

......

อาณาจักรหมิงใหญ่ นครจินหลิง

จูหยวนจางยืนอยู่หน้าพระตำหนักเฟิ่งเทียน ดวงตาคมกริบราวมีด

ม่านฟ้าแขวนสูง ส่องสว่างทั่วทั้งวังหลวง

“ว่าด้วยชาติกำเนิด จักรพรรดิทั่วทุกยุค ใครเคยเป็นขอทานบ้าง?”

“ว่าด้วยความสามารถ ราชวงศ์หมิงของเราขับไล่พวกป่าเถื่อน ฟื้นฟูความเจริญของจีน”

“ชาติแรกนี้ ต้องเป็นของเราเท่านั้น”

......

ราชวงศ์ถังใหญ่ พระราชวังไท่จี๋

หลี่ซื่อหมินเอาไขว้มือไว้ข้างหลังแหงนมองฟ้า สีหน้าเคร่งเครียด

“สิ่งนี้คืออะไร? ฟ้าลงโทษ? หรือเป็นมงคล?”

จางซุนอู๋จี้ค้อมกายกล่าว

“ฝ่าบาท สิ่งนี้ผิดปกติเกรงว่าจะกระทบกระเทือนจิตใจราษฎร จำเป็นต้องควบคุมการวิพากษ์วิจารณ์ของประชาชนหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

หลี่ซื่อหมินส่ายหน้า

“ผู้ใดจะไปปิดปากปวงชนได้เล่า?”

“ยิ่งไปกว่านั้น ม่านฟ้าสามารถแสดงการวิจารณ์ของคนรุ่นหลัง บุญคุณความผิดของข้าอาจได้รู้ล่วงหน้า”

ในเมืองฉางอาน

ราษฎรวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา

“บนม่านฟ้าว่าจะจัดอันดับราชวงศ์ที่สถาปนาอะไรนี่แหละ”

“ไม่รู้ว่าราชวงศ์ถังเราจะได้อันดับที่เท่าไร”

“ไม่ต้องสนใจอันดับเท่าไร ขอแค่อิ่มท้องก็เป็นชาติแรกแล้ว”

“จริงด้วย จริงด้วย”

......

ราชวงศ์ซ่งใหญ่ เมืองไคฟง

เจ้ากวงอิ๋นเงยหน้ามองฟ้า ถ้วยสุราในมือยังไม่วาง

เจ้ากวงอี้ ยืนอยู่ข้างหลังเขา สายตาวาวโรจน์

“พี่ใหญ่ ม่านฟ้านี้มาแปลกนัก”

เจ้ากวงอิ๋นพยักหน้า

“แปลกจริง ๆ”

“แต่คนรุ่นหลังจะวิจารณ์ราชวงศ์ที่สถาปนา”

“นี่ก็ไม่ใช่เรื่องร้ายอะไร”

“เราค่อยดูกันไปก็แล้วกัน”

“ขอรับ พี่ใหญ่”

เจ้ากวงอี้ก้มหน้า

หลุบตาลง

ในแววตามีคลื่นใต้น้ำซ่อนอยู่

หากคนรุ่นหลังประเมินการสถาปนาของพี่ใหญ่ไม่สูงนัก

เช่นนั้นตนก็ยิ่งควรช่วยให้ราชวงศ์ซ่งใหญ่เดินไปสู่หนทางที่ดีกว่า

......

ราชวงศ์ชิงใหญ่ พระราชวังจื่อจิน

คังซี ยืนอยู่หน้าพระตำหนักไท่เหอ เสื้อคลุมมังกรปลิวไสวตามลม

เขามองม่านฟ้า สีหน้าไม่พอใจ

“ข้าจับอ้าวป้าย ปราบสามกบฏ เก็บเกาะไต้หวัน ต้านทานรัสเซีย”

“ดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล ยิ่งใหญ่กว่าราชวงศ์ฮั่นถังเสียอีก”

“เพียงแต่คนรุ่นหลังช่างไม่รู้จักกาลเทศะ จัดอันดับแต่ราชวงศ์ที่สถาปนา ไม่จัดอันดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่?”

ขุนนางข้างกายรีบกล่าวทันที

“ฝ่าบาท ในบรรดาผู้สถาปนาราชวงศ์ ราชวงศ์ชิงต้องได้อันดับหนึ่งแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

“หลังจากการสถาปนาแล้ว จะต้องมีการจัดอันดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ถึงเวลานั้นฝ่าบาทต้องเป็นอันดับหนึ่งแน่นอนขอรับ!”

คังซี พยักหน้าด้วยความพอใจ

“ถูกต้อง”

“เป็นเช่นนี้แหละ”

“อีกอย่าง ไปตรวจดูราษฎรในบ้านเมืองว่าใครใช้ม่านฟ้ากระจายข่าวลือ”

“จับตัวไปลงโทษตัวอย่างสักสองสามคน”

“ฆ่าไก่ให้ลิงดู”

ขุนนางรีบคุกเข่าลงทันที

“ขอรับ!”

......

ราชวงศ์สุย

พระราชวังเจียงตู

หยางกวางพิงพระกายอยู่บนพระแท่นที่นอน

เขาเหลือบมองม่านฟ้า แล้วก็หัวเราะเย้ยหยัน

“สถาปนาราชวงศ์?”

“ก็แค่เกมการเมืองของผู้ชนะเท่านั้น”

“ข้าขุดคลอง สอบจอหงวน ตีอาณาจักรโกคูรยอ สิ่งไหนไม่ใช่คุณงามความดีชั่วกัลป์”

“กลับจัดอันดับแค่การสถาปนา ไม่จัดอันดับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของข้า?”

สนมข้างกายประจบประแจงเป็นเสียงเดียวกัน

“ฝ่าบาททรงพระปรีชาญาณ”

“ม่านฟ้าควรจัดตั้งบัญชีพิเศษขึ้นมาสำหรับฝ่าบาทเพคะ”

หยางกวางดื่มสุราอย่างอิสระ แล้วหัวเราะเสียงดัง

“งามนักที่หญิงงามพูด!”

“ดูเถิดว่าคนรุ่นหลังจะสรรเสริญข้าอย่างไร”

......

ราชวงศ์ฉิน

พระราชวังชาชิว

หูไห่หดคอเล็กน้อย

“ท่านเจ้า เจ้าม่านฟ้าแปลกประหลาดนี้ จะเผยแพร่เรื่องของเราไปหรือไม่?”

เจ้ากาวหรี่ตา

“ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย”

“สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงสิ่งที่ใช้หลอกลวงจิตใจคนเท่านั้น”

“อีกทั้งม่านฟ้าจะสูงเพียงใด ก็ไม่อาจสูงเกินใจคนได้”

“ใต้หล้านี้ ฝ่าบาทคือผู้สูงสุด จะพูดเช่นไรก็เป็นเช่นนั้น”

“ต่อให้ม่านฟ้าเปิดโปง จะทำอะไรได้เล่า? ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่อาจฟื้นคืนชีพได้อีก”

ดวงตาของหูไห่เป็นประกาย เกิดความตื่นเต้นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“ถูกต้อง ถูกต้อง!”

“เสด็จพ่อ อย่าโทษข้าเลย”

“ข้าอยากเป็นฮ่องเต้เหลือเกิน อยากเป็นเหลือเกิน!”

เจ้ากาวมองความคลั่งไคล้ของหูไห่ ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่ยิ้มเย็นเยียบ จากนั้นก็หายเข้าไปในเงามืด

.....

โลกยุคใหม่

นครจินหลิง

ชายหัวโล้นยืนอยู่ที่ระเบียงคฤหาสน์ ข้างกายคือมาดามซ่ง

เขามองม่านฟ้า รู้สึกสะใจยิ่งนัก

“มาดามดูสิ ม่านฟ้าจัดอันดับการสถาปนาราชวงศ์ และยังมาจัดถึงยุคใหม่โดยเฉพาะ”

“นี่มันหมายความว่าอย่างไร? หมายความว่าข้าคือผู้ที่ถูกต้อง และพรรคก็กำลังจะได้รับชัยชนะอย่างแท้จริงแล้ว!”

“ไม่ผิด พวกโจรญี่ปุ่นโจรแดงอะไรนั่น ก็แค่ปัญหาชั่วคราว”

“มีเพียงพรรคของข้าเท่านั้นที่เป็นธรรมเนียมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีนตลอดหลายพันปี”

มาดามซ่งยิ้มเย่อหยิ่งเช่นกัน

“เราเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแน่นอน”

“พวกชาวนาหัวดินพวกนั้น จะมาเทียบรัศมีกับเราได้อย่างไร? ช่างน่าขันจริง ๆ”

“แต่เดี๋ยวนี้พวกโจรแดงขยันเคลื่อนไหว ม่านฟ้านี้มา หากเป็นแผนการของพวกมัน คงต้องก่อเรื่องแน่ ๆ”

“ไม่เพิ่มงบประมาณจับกุมให้มากขึ้นหรือ?”

ชายหัวโล้นขมวดคิ้ว

“งบประมาณของพรรคตอนนี้ไม่ค่อยมากเท่าไรนะสิ”

มาดามซ่งหัวเราะ

“ง่ายมาก”

“พรรคเราเป็นธรรมเนียมที่ถูกต้องของจีน และได้รับการยอมรับจากม่านฟ้า”

“งั้นเก็บค่าบริจาคจากประชาชนเพิ่มอีกหน่อยก็ไม่เกินไปใช่ไหม?”

ชายหัวโล้นพยักหน้าหงึก ๆ

“ใช่ หลักการนี้ถูกต้อง”

“ไปจัดการเถอะ ระวังอย่าออกหน้าเอง”

มาดามซ่งยิ้มเย่อหยิ่ง

“ไม่ต้องห่วง”

.....

ในเวลาเดียวกัน

ถ้ำดินแห่งตะวันตกเฉียงเหนือ

นายพลของกองทัพเราก็กำลังมองฟ้าเช่นกัน

ทหารหนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างตื่นเต้น

“ท่าน อาจารย์ ม่านฟ้าช่างประหลาดนัก จะมีผลกระทบต่อเราหรือไม่?”

อาจารย์ยิ้มแล้วพูด

“ไม่ต้องกลัว”

“ม่านฟ้าสะท้อนถึงประวัติศาสตร์”

“ประวัติศาสตร์เขียนโดยประชาชน ไม่ใช่โดยเทพเจ้า”

“ให้ประชาชนได้เห็นชัด ๆ แบบนี้เป็นเรื่องดี”

“อีกอย่าง เราสู้เพื่อให้ประชาชนเป็นเจ้าของบ้าน ไม่ใช่เพื่อจัดอันดับ”

“ดังนั้น หากมีเวลาก็ดูเล่น ๆ หากไม่มีเวลาก็ไม่ต้องไปสนใจมัน”

เหล่าทหารพยักหน้ากันเป็นแถว

“อาจารย์พูดถูกต้องแล้ว!”

......

กองบัญชาการใหญ่ของโจรญี่ปุ่น

ในกระโจมทหารอันมืดมิด

นายพลญี่ปุ่นมองม่านฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

“โยชิ”

“จัดอันดับการสถาปนาราชวงศ์จีน?”

“ฮ่า ๆ ๆ นี่คือการฉลองชัยชนะของมหาจักรวรรดิญี่ปุ่นของเราหรือนี่?”

“สั่งการลงไป ภายในสามเดือน ต้องยึดจีนให้หมด ถึงเวลานั้น ในบัญชีการสถาปนาราชวงศ์ของจีน อันดับหนึ่งจะเป็นชื่อของจักรพรรดิเทียนหวง!”

“ฮาย!”

......

บนม่านฟ้า ภาพเริ่มหมุนไปมา

[เริ่มจัดอันดับคุณค่าของการสถาปนาราชวงศ์ของจีนตลอดยุคสมัย]

[อันดับที่สิบเอ็ด]

[ราชวงศ์จิ้นตะวันตก]

[ความยากในการสถาปนา: ผู้ที่เหนือกว่าคนทั่วไป]

[ระดับการสถาปนา: ต่ำสุดขีด]

ความคิดเห็นหลั่งไหลราวกับกระแสน้ำ

[ฮ่า ๆ ๆ ทำไมราชวงศ์จิ้นของตระกูลซือหม่าได้แค่อันดับสิบเอ็ด? ปกติไม่จัดแค่สิบอันดับแรกหรือ?]

[หลัก ๆ ก็เพราะการสถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันตกห่วยเกินไป ถูกเตะออกจากสิบอันดับแรกก็สมเหตุสมผล]

[จริงด้วย แต่ว่าอันดับหนึ่งคือใครนะ? ข้าเดาว่าคือจูปาปา จักรพรรดิขอทาน ใครจะเทียบได้?]

[มีสิ ทำไมไม่ดูสีธงของพวกเราล่ะ? ดูสิว่าพวกเรามีฮ่องเต้หรือไม่?]

[ธงแดงสาดส่องทั่วหล้า! ต้องได้อันดับหนึ่งแน่นอน! แต่ต้องถูกเก็บไว้เป็นพระเอกตอนท้ายแน่ ๆ]

อาณาจักรฉินใหญ่

หยิงเจิ้งมองความคิดเห็น ขมวดคิ้วแน่น

“ขอทานก็เป็นฮ่องเต้ได้? จูปาปานี่เป็นใคร?”

“ธงสีแดงคืออะไร? ไม่มีฮ่องเต้ แล้วจะสถาปนาราชวงศ์ได้อย่างไร?”

ราชวงศ์ถังใหญ่

หลี่ซื่อหมินจ้องเขม็ง

“ธงสีแดง”

“ไม่มีฮ่องเต้”

“นี่มันราชวงศ์และประเทศแบบใดกัน?”

“ข้า ต้องดูให้ดี ๆ...”

อาณาจักรหมิงใหญ่

จูหยวนจางสูดจมูกอย่างเย็นชา

“ข้าไม่เชื่อว่า จะมีใครเทียบการสถาปนาของข้าได้จริง ๆ!”

ยุคใหม่

ชายหัวโล้นหน้าดำคร่ำเคร่ง

“บัดซบ! ต้องเป็นธงฟ้า-ขาวสิไม่ใช่หรือ!”

“คนมา! ไปสั่งการลงไป หนังสือพิมพ์ทุกฉบับห้ามรายงาน!”

“อีกอย่าง ควบคุมความคิดเห็นของประชาชนต่อไป! ห้ามใครพูดถึงเด็ดขาด!”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป