ฟีลด์รู้สึกจมูกแสบจากการทรมานด้วยกลิ่นเหม็นของตลาดทาส เหล่าพ่อค้าขี้เหนียวพวกนั้นก็เหมือนแวมไพร์ ไม่ยอมเสียแม้แต่เหรียญทองแดงเดียวเพื่ออาบน้ำให้ทาส ทาสห้าหกคนต้องขดตัวอยู่ในกรงแคบๆ ดำรงชีวิตด้วยการกินดื่มและขับถ่ายในกรงเดียวกัน
ไร้ซึ่งความเป็นส่วนตัว ไร้ศักดิ์ศรี และเพราะถูกสั่งสอนมาตั้งแต่เล็ก พวกเขาจึงไม่มีแม้สิทธิ์ที่จะปลิดชีวิตตนเอง
ในกรงที่วางไว้ด้านนอก มีทาสสาวจำนวนไม่น้อยที่ไร้แม้แต่ผ้าเศษเดียวปิดบังร่างกาย เผยให้เห็นเนินเนื้ออ่อนทั้งสองอย่างโจ่งแจ้งแก่ผู้สัญจรไปมา นี่คือกลยุทธ์การตลาดอย่างหนึ่ง และประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง ทุกวันจะมีชายโสดแก่ๆ ฟันผุทั้งปากมาเดินชม
"ท่านผู้มีเกียรติ ต้องการซื้อทาสหรือไม่? ของจำเป็นสำหรับไร่นา ล้วนเป็นมือดีที่ขยันขันแข็ง"
"ทาสเอลฟ์หายาก เพียงหนึ่งพันเหรียญทอง!"
"ร้านใหม่เปิดแล้ว ท่านผู้มีเกียรติรีบมาชม!"
ฟีลด์สวมชุดคลุมยาวสีดำที่ดูสมฐานะ มีดาบยาวเหล็กกล้าชั้นดีสะพายข้าง หน้าตาสะอาดหมดจด ดูแค่แวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนมีเงิน พ่อค้าทาสทั้งหลายตาเป็นประกาย พวกเขาชอบคบค้ากับชนชั้นสูงที่สุด หนึ่งเพราะชนชั้นสูงมีกำลังซื้อสูง ไม่เหมือนไอ้พวกยากจนที่ได้แต่มาเสพย์ตา ดูแล้วก็ไป สองคืออัตราการใช้ทาสของชนชั้นสูงนั้นน่าตกใจ ไม่กี่วันก็กลับมาเป็นลูกค้าประจำอีก
ในสายตาของท่านลอร์ดผู้สูงศักดิ์ ทาสนั้นด้อยค่ายิ่งกว่าเหยี่ยวและสุนัขที่เลี้ยงไว้ สามารถสังหารทิ้งได้ตามอำเภอใจ
ฟีลด์กวาดสายตามองกรงเหล็กที่ขังทาส ดวงตาพวกเขาไร้ซึ่งประกายแห่งชีวิต เนื้อตัวสกปรกมอมแมม แค่ใบหน้าก็ยากจะแยกแยะชายหญิง ร่างกายยังมีรอยแส้ที่น่าสะพรึงกลัว มีบ้างที่ทาสสบตากับฟีลด์ก่อนจะก้มหน้าลงในทันที ตัวสั่นเทา
"ราคาเท่าไร?" จากแผนที่ที่แสดง จุดสีเขียวอยู่ท่ามกลางทาสกลุ่มนี้ ฟีลด์ถามราคาไปพลางระหว่างค้นหา
"ท่านผู้มีเกียรติ ราคาแตกต่างกันมากตามเชื้อชาติ"
พ่อค้าหน้าตาแหลมอย่างกับตัวละครในเรื่อง "โดราเอมอน" ลูบมือไปมาพลางว่า "ก็อบลิน ฮาล์ฟลิ่ง และพิกแมน ราคา 10 เหรียญเงิน ทาสครึ่งมนุษย์ 20 เหรียญเงิน ทาสอสูร 60 เหรียญเงิน แต่หากอยากได้ของเล่น อิอิ ราคาไม่มีขีดจำกัด"
พ่อค้าหัวเราะเจ้าเล่ห์พลางชี้ไปยังกรงใหญ่ในบ้านที่ขังทาส สิ่งดึงดูดสายตาที่สุดคือเอลฟ์ที่ตั้งราคาไว้หนึ่งพันเหรียญทอง
นางงดงามยิ่งนัก นุ่งห่มผ้าบางโปร่งเผยผิวขาวนวลเนียน ทว่าดวงตาว่างเปล่า ราวกับคนโง่
"เอลฟ์ตัวนี้พวกก็อบลินเล่นเสียจนพัง ออกลูกมาแล้วอย่างน้อยยี่สิบหกครอก ฮ่าฮ่า แต่ก็ยังเป็นของฮอตฮิตอยู่ดี ข้าตั้งใจส่งไปยังโรงประมูล ถึงตอนนั้นราคาคงไม่ใช่แค่หนึ่งพันเหรียญทอง ท่านสนใจบ้างไหม?"
"ข้าไม่สนใจนาง" จุดสีเขียวไม่ใช่นาง ฟีลด์ก็ไม่มีเงินมากพอซื้อของเล่นด้วย เขาจึงส่ายหน้า "ทาสมนุษย์ราคาเท่าไร?"
"มนุษย์ฉลาดและรู้จักเชื่อฟังมากกว่า ทาสชายราคา 40 เหรียญเงิน ทาสหญิง 25 เหรียญเงิน แต่ทั้งหมดเป็นทาสใช้งาน หากท่านต้องการหาความสำราญ ข้ายังแนะนำเอลฟ์อยู่ดี ถึงไม่เอามาเล่นสนุก ก็เอามาฆ่ากินเนื้อ หรือทำเครื่องมือเวทมนตร์ ก็ล้วนเป็นทางเลือกที่ดี"
ฟีลด์รู้สึกสยองเยือกขึ้นมาในอก ในโลกนี้ ชนชั้นสูงไม่ใช่ผู้ดีสง่างามอย่างในละคร หากแต่เป็นทรชนศักดินาที่โหดร้ายทารุณ
ลือกันว่าเนื้อและเลือดของเอลฟ์บำรุงกำลังวังชา เอลฟ์ผู้หยิ่งผยองจึงถูกยกขึ้นโต๊ะอาหารทันที แม้พวกนางจะคล้ายมนุษย์มากก็ตาม
ระหว่างพูดคุย ฟีลด์ก็หาตำแหน่งจุดสีเขียวพบ สายตาเขาเลื่อนไปยังกรงเหล็กตรงมุม จุดสีเขียวราวกับตัวชี้ในเกมลอยปรากฏอยู่เหนือกรง
เป็นทาสครึ่งมนุษย์ และเป็นครึ่งมนุษย์หมาป่าสีขาว มีนัยน์ตาสีแดง หูและหางเหมือนหมาป่า
ขณะนี้ นางสวมเสื้อผ้าป่านหยาบ นอนราบอยู่ในกรงที่หนาวเหน็บและอับชื้น ไม่ไหวติง มีเพียงดวงตาที่เหลือบมองกุญแจตรงเอวของพ่อค้าเป็นระยะๆ
"พันธุ์จากทุ่งหญ้าหายาก หน่วยจับทาสของเราทุ่มเทแรงกายไม่น้อยกว่าจะยึดฐานที่มั่นพวกมันได้ ไอ้พวกป่าเถื่อนนั่น มีจิตใจสู้รบทรหดยิ่ง" พ่อค้าพูดด้วยสีหน้าทะนงตนถึงข้อเท็จจริงอันโหดร้าย "หากท่านอยากเล่นกับครึ่งมนุษย์หมาป่า ท่านควรนำคนรับใช้มาช่วยจะดีที่สุด ไม่อย่างนั้นแค่พลั้งเผลอ พวกนางอาจงับ... ฮิฮิ เป็นที่รู้กัน ไม่ต้องพูด"
"สาวน้อยหูสัตว์?"
ฟีลด์ตื่นเต้นสุดขีด ในฐานะโอตาคุตัวยงจากโลกสีน้ำเงิน เขาไม่มีทางต้านทานสาวน้อยหูสัตว์นัยน์ตาแดงได้เลย
ราวกับแกล้งสุนัข ฟีลด์ค่อยๆ ยื่นมือเข้าไปอย่างระวัง พยายามลูบหัวนาง
"คราง..."
"ท่านควรระวังหน่อย" พ่อบ้านคาโอบ่นพลางขมวดคิ้ว
มีเสียงคำรามขู่ต่ำๆ จากลำคอของสาวน้อยหูสัตว์ ดวงตาสีแดงฉานเปล่งประกายแห่งภยันตราย หัวหน้าอัศวินคอนเนอร์ก็เตรียมจะชักดาบแล้ว: "ท่านฟีลด์ อย่าไปแตะต้องพวกมันดีที่สุด ข้าไม่อยากให้เกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นก่อนไปดินแดนทไวไลท์"
"ไม่จำเป็นต้องกังวลถึงขนาดนั้น นางน่ารักดีนะ" ถึงจะพูดอย่างนั้น ฟีลด์ก็เป็นคนว่านอนสอนง่าย เขารีบชักมือกลับ เข้าอ่านสายตาของสาวน้อยหูสัตว์ได้ถึงความฝืนทนและท้อแท้ น่ารักและน่าสงสาร ฟีลด์ปัดชายเสื้อ "เท่าไหร่?"
"เพียงสามเหรียญทอง!" พ่อค้าจับความอยากของฟีลด์ได้ จึงหลับตาขึ้นราคา
หนึ่งเหรียญทองเท่ากับหนึ่งร้อยเหรียญเงิน หนึ่งเหรียญเงินเท่ากับหนึ่งร้อยเหรียญทองแดง
ฟีลด์ทำหน้าขรึม ตาปรี่ "เมื่อกี้บอกทาสครึ่งมนุษย์แค่ 20 เหรียญเงิน เจ้าอยากยั่วล้อชนชั้นสูงงั้นรึ?"
"โอ้ นางเป็นของพิเศษ งดงามยิ่งมิใช่หรือ? เพิ่งจับมาได้ไม่นาน รับรองว่าบริสุทธิ์ และไม่เคยถูกดวงตาสกปรกของพวกต่ำชั้นแอบดู นางก็คือของจัดแสดงที่จะส่งไปโรงประมูลเช่นกัน หน้าตาชั้นยอดเช่นนี้ น่าเสียดายที่เป็นครึ่งมนุษย์ สิ่งมีชีวิตที่ไม่บริสุทธิ์! ไม่งั้นแม้แต่ 300 เหรียญทองข้าก็ไม่ยอมขาย"
"ห้าสิบเหรียญเงิน อย่าทดสอบความอดทนของข้า" ฟีลด์กอดอก ใช้น้ำเสียงตีพิมพ์พ์ล่อลวง "ข้ากำลังจะไปรับตำแหน่งที่ดินแดนของข้า ของเล่นและทาสที่จะซื้อ มีมากกว่านางแน่นอน จะค้าขายกันเพียงครั้งเดียว หรือจะค้าขายกันนับครั้งไม่ถ้วน ข้าเชื่อว่าเจ้ามีสติไตร่ตรอง"
"ซี้ด~" คำพูดนี้แทงใจดำพ่อค้าเข้าให้
พ่อค้าดิ้นรนในใจครู่หนึ่ง การสานสัมพันธ์กับชนชั้นสูงที่มีอำนาจและดินแดนจริงๆ เป็นความคิดที่ดีอย่างยิ่ง จึงจำเป็นต้องกัดฟันพูด "งั้นต้องดูจำนวนที่ท่านซื้อแล้ว"
ส่วนพ่อบ้านก็ชำเลืองฟีลด์ด้วยความสงสัย ก่อนหน้านี้ ฟีลด์ไม่เคยต่อรองราคา มีแต่จะเห็นใจความยากลำบากของพ่อค้า
ด้วยการเลือกเฟ้นอย่างพิถีพิถันของฟีลด์ เขาซื้อทาสมนุษย์ 100 คนและทาสครึ่งมนุษย์ 100 คน ในจำนวนนี้เป็นชาย 120 คน
รวมกับสาวน้อยหูสัตว์ที่ฟีลด์หมายตา ราคาทั้งสิ้น 53 เหรียญทอง
"ท่านผู้มีเกียรติ นี่คือสัญญาวิญญาณของทาส ทั้งหมดผ่านการรับรองจากผู้ถูกเลือก"
"สัญญา?" ฟีลด์รับแผ่นหนังแกะมา มีชื่อเรียงรายเต็มไปหมด
"ใช่แล้ว นี่คือคำสาบานที่ผนึกด้วยเลือดของทาส ผู้ใดขัดขืนเจตจำนงของท่าน จะถูกไฟศักดิ์สิทธิ์เผาเป็นเถ้าถ่าน" พ่อค้าหัวเราะอย่างลามกพลางส่งเชือกที่ผูกทาสมาให้ "ดังนั้น ท่านสามารถทำอะไรตามใจได้เลย ขอให้สนุกนะ ลูกค้าที่รักของข้า"
"ข้าจะทำให้แน่นอน" ฟีลด์โบกมือ อย่างไรเสียเมื่อไปถึงดินแดนต้องสาปแล้ว เล่นไม่สนุกก็คงถูกเวทมนตร์ทำให้ตายอยู่ดี