อีกฝั่งหนึ่ง เย่หลิงได้ยินคำพูดของอวี๋หนาน ก็พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “แน่นอนว่าต้องพนันสิ”
“คุณชายอวี๋ก็พูดเองนี่ว่าหว่านฉิงมอบโอกาสนี้ให้ฉัน ถ้าฉันไม่พนันกับนาย ก็เท่ากับทำให้ความหวังดีของเธอเสียเปล่าไม่ใช่เหรอ?”
อวี๋หนานไม่คิดว่าเย่หลิงจะไม่รู้จักไว้หน้าเขาขนาดนี้ “ได้ ในเมื่อ—”
“เดี๋ยวก่อน” เซี่ยหวยโจวเอ่ยขึ้นกะทันหัน
อวี๋หนานรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที ดูท่าเซี่ยหวยโจวคงไม่เห็นด้วยให้เย่หลิงแข่งกับเขา ก็ใช่น่ะสิ เย่หลิงมีฝีมือแค่ไหน เซี่ยหวยโจวรู้ดีที่สุด—
“มาเซ็นสัญญากันก่อน”
เซี่ยหวยโจวหยิบสัญญาที่เพิ่งร่างขึ้นมาเมื่อครู่ออกมา แล้วยื่นให้อวี๋หนาน “จะได้กันคุณชายอวี๋แพ้แล้วไม่ยอมรับ”
อวี๋หนาน: “?”
อวี๋หนาน: “??”
อวี๋หนานรู้สึกเหมือนโลกใบนี้ช่างเหนือจริง
เซี่ยหวยโจวรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร!
เขาโตมากับทะเล เย่หลิงจะเอาอะไรมาเทียบกับเขาได้?! แต่เซี่ยหวยโจวยังจะให้เซ็นสัญญาอีก กลัวเย่หลิงจะสบายเกินไปหรือไง?
ฮ่า ข่าวลือพูดกันว่าเซี่ยหวยโจวเก่งอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ดูแล้วก็แค่นี้เอง เป็นพวกคลั่งรักที่โดนภรรยามอมจนหัวหมุนเท่านั้นแหละ!
อวี๋หนานยิ่งคิดก็ยิ่งมั่นใจ จรดปากกาเซ็นชื่อทันที
หึ เย่หลิงตัวจิ๋ว น่าขำจริง ๆ!
……
การตกปลาทะเลมีอยู่สองแบบ แบบหนึ่งคือนั่งเรือยอชต์ออกทะเล อีกแบบคือตกปลาตามแนวโขดหินบนเกาะ การแข่งครั้งนี้ไม่ได้จำกัดรูปแบบ อวี๋หนานจึงเลือกออกเรือตกปลาทะเล เพราะได้ปลามากกว่า
พอหันกลับไปเห็นเย่หลิงเดินเอื่อย ๆ หาทำเลบนเกาะ เขาก็หัวเราะเยาะ “หว่านฉิง ดูสิ เย่หลิงไม่รู้แม้แต่เรื่องพื้นฐานที่สุด ยังจะมาแข่งกับฉันอีกเหรอ?”