หลังผ่านเรื่องราววุ่นวายมากมาย คดีวางยาพิษที่หลินเชียนเจี๋ยกับหวังเสี่ยวหยาเป็นเหยื่อก็ยุติลงในที่สุด
วันหยุดสุดสัปดาห์ มู่เหมี่ยนตามเสิ่นซีอินมายังสถานพักฟื้นระดับพรีเมียมแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นสถานพักฟื้นซึ่งผสานการรักษาพยาบาลกับการดูแลเข้าด้วยกัน มีคนร่ำรวยที่มีปัญหาสุขภาพมาพักรักษาตัวอยู่เป็นจำนวนมาก
“เสี่ยวเหมี่ยน อีกเดี๋ยวเราก็จะได้เจอคุณป้าแล้ว” เสิ่นซีอินยื่นดอกลิลลี่ในมือให้มู่เหมี่ยน “พอเจอเธอแล้ว อย่าลืมมอบช่อนี้ให้เธอนะ”
มู่เหมี่ยนเคยได้ยินเรื่องคุณป้าเสิ่นหมิ่นคนนี้ ว่ากันว่าเธอตั้งท้องก่อนแต่งงาน ต่อมาพาลูกหนีออกจากบ้านไปกับผู้ชายคนนั้น แล้วก็ไม่เคยกลับมาเยี่ยมคนตระกูลเฉินอีกเลย พ่อตระกูลเฉินเกลียดน้องสาวคนนี้มาก ใครพูดถึงเสิ่นหมิ่น เขาก็โมโหใส่คนนั้น
“ได้ค่ะ แต่ทำไมต้องให้หนูเป็นคนมอบให้เธอคะ” มู่เหมี่ยนถามอย่างสงสัย
น้ำเสียงของเสิ่นซีอินเจือความผิดหวังเล็กน้อย “เธออาจจะไม่ค่อยชอบฉัน”
มู่เหมี่ยนประหลาดใจอยู่บ้าง ทำไมคุณป้าถึงเกลียดพี่สาวล่ะ ไม่มีใครไม่ชอบพี่สาวหรอก!
ดูเหมือนพยาบาลจะรู้จักเสิ่นซีอิน เธอยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น “คุณเฉิน มาเยี่ยมคุณเฉินอีกแล้วหรือคะ ช่วงนี้อาการของเธอดีขึ้นมากเลยค่ะ ตอนนี้อยู่ที่สนามหญ้าข้างนอก กำลังนั่งรับแดดอยู่ เดี๋ยวฉันพาคุณไปหาเธอนะคะ”
“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ พยาบาลหลี่”
มู่เหมี่ยนเดินเข้าไปในสวนของสถานพักฟื้น เธอเห็นหญิงคนหนึ่งบุคลิกสง่างาม กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนรถเข็น แสงแดดส่องลงบนใบหน้า ทำให้เธอดูอ่อนโยนไปทั้งตัว