เวลานี้ทั้งหมู่บ้านน้ำหวานต่างเข้าสู่ห้วงนิทรา
มีเพียงเฉินต้าจู้คนเดียวที่เดินอยู่บนทางเล็ก ๆ ในชนบท ไม่นานนักก็หยุดฝีเท้าลงหน้าบ้านอิฐมุงกระเบื้องสามชั้นหลังหนึ่ง
นี่คือบ้านของขาลู่
ลานบ้านกว้างมาก มีรถขุดหนึ่งคันกับรถบรรทุกเล็กอีกหนึ่งคันจอดอยู่ ตรงมุมลานมีเมล็ดข้าวโพดตากอยู่
เฉินต้าจู้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น หยิบยืมไอเดียของหลิวมั่นชางมาใช้ทันที เขาปีนเลาะกำแพงขึ้นไปชั้นสอง แล้วเปิดหน้าต่างออก
จากนั้นปีนจากด้านนอกเข้าไปในห้องรับแขกชั้นสอง
ชั้นสองมีห้องทั้งหมดสี่ห้อง มีเพียงห้องเดียวที่ปิดประตูอยู่
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าห้องนั้นต้องเป็นห้องนอนใหญ่ เป็นที่ที่ขาลู่กับเซินเวยนอนด้วยกัน
เขาย่องผ่านหน้าห้องของทั้งคู่ไปเบา ๆ ไม่นานก็หาห้องครัวเจอ
ห้องครัวเก็บกวาดสะอาดเอี่ยม ข้าวของทุกอย่างจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ
ด้วยเหตุนี้ เฉินต้าจู้จึงเห็นขวดน้ำมันหมูในตู้กับข้าวตั้งแต่แรก เขาเปิดตู้แล้วหยิบออกมาทันที
ข้างในเป็นน้ำมันหมูที่ละลายไปครึ่งหนึ่ง ส่งกลิ่นหอมฉุย
เขาเดินสำรวจในห้องครัวอีกรอบ ก็พบถังน้ำมันพืชใบใหญ่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง
ถังใบนี้สูงเกือบเท่าถังเก็บน้ำ ชาวบ้านแทบทุกบ้านมีกันหลายใบ เอาไว้ใส่น้ำมันเมล็ดคาโนลาที่หีบเอง
เวลานี้ในถังมีน้ำมันเต็มเปี่ยม เห็นชัดว่ายังไม่เคยใช้ พอดีเข้าทางเขา