หลังจากพูดราตรีสวัสดิ์จบ เสียงหายใจแผ่วเบาของผู้หญิงก็ดังก้องอยู่ในห้องที่ว่างเปล่าและเงียบสงัด
ฟางไน่ไม่กล้าขยับตัวเลยแม้แต่น้อย กลัวจะปลุกผู้หญิงตัวน้อยที่กำลังหลับอย่างหอมหวานบนหน้าจอ การได้เห็นใบหน้ายามหลับของท่านหญิงผู้เปล่งประกายดุจหยกงาม นับเป็นความรู้สึกที่ชายอสูรหลายต่อหลายคนไม่มีทางได้สัมผัสไปตลอดชีวิต
ฟางไน่ไม่อยากละสายตา เขามองหน้าจอด้วยความอาลัยอาวรณ์ หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะกลบเสียงหายใจตัวเอง
นี่คือนาทีที่ทั้งทรมานและหอมหวานที่สุดในชีวิตของเขาบนโลกใบนี้
ในที่สุดหน้าจอก็กระพริบขึ้น เสียงกลายเป็นสัญลักษณ์รอเล่น
ฟางไน่ราวกับได้รับการปลดปล่อย เขากระพริบตาครั้งหนึ่ง ร่างสูงโปร่งตรงก็หายไปจากที่นั่ง เขาคืนร่างเดิม
พุ่มขนปุยสีแดงเพลิงก้อนหนึ่งปรากฏขึ้นมา เป็นหมาจิ้งจอกน้อยขนฟูฟ่อง มีผ้ากันเปื้อนสีขาวแต้มอยู่บนอก มันตื่นเต้นและร้อนรนวิ่งเล่นไปทั่วห้องทำงาน
จากเก้าอี้กระโดดขึ้นไปบนโต๊ะ จากโต๊ะพุ่งตัวลงมายังประตู ราวกับมีเปลวไฟที่มองไม่เห็นทำให้หมาจิ้งจอกน้อยไม่อาจสงบลงได้
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ฟางไน่จึงแปลงร่างกลับเป็นมนุษย์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หูและหางที่เคยควบคุมไม่ได้เมื่อครู่ก็หดกลับไปเรียบร้อย เขานั่งลงที่เดิม กลับมาเป็นภาพลักษณ์สุภาพบุรุษผู้สุภาพอ่อนโยนแบบนั้น
ดูไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่าก่อนหน้านี้มีอาการเสียการควบคุม
ฟางไน่เพิ่งจะได้สติกลับมา ว่าเสียงในคลิปนั้นคือเยวี่ยเยวี่ยที่ทำให้ฉือเว่ยคลั่งไคล้ได้ถึงเพียงนั้น
เขาไม่คิดว่าไอดอลเสมือนจริงผู้หญิงคนนี้ จะถูกสร้างขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ ขนาดกระทั่งเสียงก็...
ฟางไน่นึกถึงท่าทีเสียอาการของตัวเองก่อนหน้านี้ อดไม่ได้ที่ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา รู้สึกละอายต่อการศึกษาจริยธรรมบุรุษที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก