“สัตว์ชนิดนี้ชอบกินเมล็ดข้าวโพด” เจิ้งเหวินซวินบอก เพราะไก่ที่ยายเลี้ยงไว้ที่บ้านเกิดก็ชอบกินเมล็ดข้าวโพด
ฉินซวงหลิว: ...? ตอนมัธยมปลายเธอก็ชอบเคี้ยวข้าวโพดเหมือนกัน
ดังนั้น ก็คือเพื่อนร่วมชั้น? แต่ทำไมเพื่อนร่วมชั้นถึงเป็นสัตว์?
“สัตว์ชนิดนี้... อยู่รวมกันเป็นฝูง ส่วนน้อยที่มีสติปัญญาสูง” ฉินซวงหลิวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น
[สติปัญญาสูงส่วนน้อย ฮ่าๆๆ ฉันทนไม่ไหวแล้ว]
[ไม่ผิดนี่นา เพื่อนร่วมชั้นมีทั้งคนฉลาดและคนโง่]
[รู้สึกว่าทุกคนถูกพาให้หลงทางแล้วไม่กล้าพูดอะไร]
[หลิ่วหลิ่วรอบนี้ถือว่าดึงกลับมาได้นิดหน่อยแล้วใช่ไหม?]
แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ เสียวเฉิงเยว่ยังคงไม่รู้สึกว่าตัวเองกับฉินซวงหลิวเป็นคำเดียวกัน
“สัตว์ชนิดนี้ บางตัวก็อ้วน บางตัวก็ผอม แต่ทุกตัวก็ดีทั้งนั้น”
คำพูดกำกวม ทั้งมีเหตุผลและไม่มีเหตุผล
[เฉิงจื่อฉลาดมาก!!]
[ตกใจ เพื่อนร่วมชั้นกับไก่มีความเหมือนกันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ]
[ตลกจนตาย ฉันทนไม่ไหวแล้ว]
ไป๋จิ้นก็เริ่มพูดมั่ว “สัตว์ชนิดนี้ เวลาอยู่รวมกันเป็นฝูงอาจมีความขัดแย้งเกิดขึ้นได้”