ในเวลานี้ ที่คฤหาสน์ตระกูลสวี่
เหยาอวี๋ซูและสวี่หมิงฮั่นรู้ข่าวแล้ว ต้องการจะบินไปทันที
แต่สภาพอากาศเลวร้ายเกินไป เพื่อความปลอดภัย คำขอเส้นทางการบินจึงไม่ได้รับอนุมัติเลย
การถ่ายทอดสดได้หยุดลงแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าบนเกาะตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
โทรศัพท์ของเหยาอวี๋ซูดังขึ้น
"สวัสดีคะ ขอถามหน่อยค่ะ คุณคือแม่ของสวี่ทิงอวี๋ใช่ไหมคะ?" ปลายสายมีเสียงผู้ชายค่อนข้างแก่ดังมา
"ฉันคือ คุณเป็นใคร?" เหยาอวี๋ซูรีบคิดในหัวอย่างรวดเร็ว เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่รู้จักคนที่อยู่อีกฝ่ายของสาย
"เป็นสายหลอกลวงอีกแล้วเหรอ?" สวี่หมิงฮั่นนั่งอยู่ข้างๆ เหยาอวี๋ซู คิ้วขมวดมุ่น
"ไม่ใช่ครับ" ฝ่ายนั้นรีบอธิบาย "ผมคือซ่งเหลียนหมิง อดีตผู้บัญชาการฐานทัพบกหัวเมืองหลวง ต้องการติดต่อคุณสวี่ทิงอวี๋ ขอถามหน่อยครับ คุณสวี่อยู่บ้านไหม? ถ้าไม่อยู่ เมื่อไหร่จะกลับบ้านครับ?"
ซ่งเหลียนหมิงไม่ค่อยสนใจวงการบันเทิง และไม่ดูถ่ายทอดสด
หลังจบรายการ หลินชุนเซิงนัดพบเขา คลายปมในใจ ยอมกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อรับการเลี้ยงดูจากรัฐ รวมถึงกำไลทองที่เด็กสาวคนนั้นทิ้งไว้ใต้รถขายถังหูลู่ ความมีน้ำใจนี้ ซ่งเหลียนหมิงต้องตอบแทน!
แต่ใครจะรู้ว่าปลายสายเหยาอวี๋ซูได้ยินแล้วกลับร้องไห้สะอึกสะอื้น "ทำไมถึงมีคนโทรมาแทงใจดำฉันในเวลานี้ล่ะ! ไปให้พ้น! ไปให้พ้น! หนูน้อยของฉันไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็กลับบ้านอย่างปลอดภัย!"