"ทำไมล่ะ?"
สวี่ทิงอวี๋เพิ่งพูดจบ เฉียวลู่อวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะเถียงทันที
"ใช่สิ ทำไมล่ะ?" สวี่ทิงอวี๋กางมือออก สายตายียวนมองเฉียวลู่อวิ๋น "แกก็รู้ดีนี่นา ทำไมล่ะ?"
[โอ้โห ไม่น่าแปลกใจที่ผู้ชายอยากมีเมีย ฉันก็อยากมีเหมือนกัน]
[ประกาศหาคู่ทางออนไลน์ เงินเดือน 2 หมื่น ให้เธอเดือนละ 5 พัน ให้พ่อแม่เธอเดือนละ 2 พัน เธอแค่ต้องให้ชีวิตแต่งงานที่มีความสุขเหมือนสวี่ทิงอวี๋ให้ฉัน อย่ามีเยอะเกินไปล่ะ]
[คุณพี่ข้างบน ให้ 5 พันก็มากไปแล้ว]
[ขำแทบตาย คนที่เพิ่งเชียร์เฉียวลู่อวิ๋นเมื่อกี้รีบมาเป็นสามีให้พวกเราผู้หญิงแกร่งได้เลย]
[ชีวิตสบายขนาดนี้ ผู้ชายใช้มาเป็นเวลาสองพันปีแล้วงั้นเหรอ]
"แก..." เฉียวลู่อวิ๋นพูดไม่ออก หันไปอยากให้เจียงเถียนเถียนช่วยพูดแทน แต่กลับเห็นสีหน้าเธอเหม่อเล็กน้อย
แค่ชั่วขณะนั้นเอง เสียงของเมิ่งไป๋โจวก็ดังขึ้นในห้องรับแขก
"อาจารย์สวี่ พูดจริงเหรอครับ? ผมยินดี" เมิ่งไป๋โจวลุกขึ้นยืนอย่างเกินจริงแล้วเอามือปิดปาก ก่อนจะยิ้มโชว์ฟันแล้วพูด
เรื่องพูดจาแขวะเนี่ย เขาเอาอยู่
บรรยากาศที่ตึงเครียดทั้งในสตูดิโอและห้องถ่ายทอดสดผ่อนคลายลงไม่น้อยเพราะการแสดงของเมิ่งไป๋โจว