เที่ยงคืนตรง สวี่ทิงอวี๋และเจียงเถียนเถียนเข้าสู่หน้าตรวจสอบคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกัน
เจียงเถียนเถียนพิมพ์ข้อมูลส่วนตัวของตัวเองไปพลางมองสวี่ทิงอวี๋ไปพลาง รู้สึกใจไม่ดี
สวี่ทิงอวี๋คงไม่ได้แอบเรียนที่บ้านจริง ๆ ใช่ไหม? งั้นก็ไม่น่าจะได้เต็มเหมือนที่เธอให้สัมภาษณ์ไว้ใช่ไหม?
คิดถึงตรงนี้ เจียงเถียนเถียนก็เบาใจลงบ้างเล็กน้อย
ขอแค่สวี่ทิงอวี๋ไม่ได้เต็ม ก็ยังถูกชาวเน็ตตำหนิได้อยู่ดี
"เฮ้? ทำไมหาข้อมูลไม่ได้? ที่บอกว่าถูกบล็อกหมายความว่ายังไง?" ฝูชิงจือนั่งอยู่ข้างสวี่ทิงอวี๋ มองหน้าจอมือถือของเธออย่างตื่นเต้น ก็เห็นข้อความหนึ่ง:
คะแนนของคุณถูกบล็อก โปรดสอบถามอีกครั้งในสามวัน
เสียงพูดจบลง ทั่วทั้งห้องเงียบกริบ
ฝูชิงจือไม่เคยสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพราะไปเรียนศิลปะที่มหาวิทยาลัยต่างประเทศโดยตรง เธอไม่เข้าใจความหมายของคุณค่าของคำนี้
แต่ไม่ว่าเธอจะเข้าใจหรือไม่ ทุกคนในที่นี้ต่างเข้าใจ
นักเรียนที่ถูกบล็อกคะแนน คือหนึ่งในห้าสิบคนแรกของจังหวัด
เจียงเถียนเถียนมองคะแนน 621 ในมือ ข้อนิ้วของเธอซีดขาวเพราะกำแน่นเกินไป
"ยินดีด้วยนะ นักเรียนที่ถูกบล็อกคะแนน" เมิ่งไป๋โจวเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืน แสดงความยินดีกับสวี่ทิงอวี๋อย่างจริงใจ
บทบาทนางร้ายในเรื่องนี้ในตอนนี้ได้ก้าวข้ามพล็อตเรื่องไปแล้ว ไม่ว่าเหตุผลเบื้องหลังจะเป็นอะไร ก็สมควรได้รับการแสดงความยินดีอยู่ดี
"ว้าว นักเรียนที่ถูกบล็อกคะแนนเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?" ฝูชิงจือฟังหลินเสี่ยนอธิบายให้ฟัง ตาเบิกกว้าง มองสวี่ทิงอวี๋ด้วยความชื่นชม "เธอเก่งเกินไปแล้ว"