ทีมสวี่ทิงอวี๋ได้สิทธิ์เลือกชุดอุปกรณ์เป็นทีมแรก ทีมเมิ่งไป๋โจวได้เป็นทีมที่สอง
สองทีมหยิบชุดอุปกรณ์ที่ใหญ่ที่สุดสองชุดไป
สวี่ทิงอวี๋เปิดชุดอุปกรณ์ ข้างในมีทิชชู่แผ่นเล็กยี่สิบห่อ คันเบ็ดแบบพกพาประกอบง่าย มีดเล็กหนึ่งเล่ม ไฟฉายแบตเตอรี่แรงสูงหนึ่งอัน และเชือกไนลอนยาวสิบห้าเมตร
“พวกเธอได้อะไรกันบ้าง?” ฝูชิงจือเดินเข้ามา เบียดตัวนั่งติดกับสวี่ทิงอวี๋
สองทีมมองดูอุปกรณ์ของกันและกัน
ของเมิ่งไป๋โจวพวกเขาคือมีดทหารอเนกประสงค์หนึ่งเล่ม ขวานเล็กหนึ่งอัน ตะเกียงแอลกอฮอล์หนึ่งดวงกับพลาสเตอร์ปิดแผลหนึ่งกล่อง
“เดี๋ยวเราไปด้วยกันได้ไหม? นายก็รู้ ฉันเป็นคนไร้ค่า อยู่คนเดียวไม่รอดหรอก” ฝูชิงจือมองสวี่ทิงอวี๋ด้วยสายตาอ้อนวอน
“เมิ่งไป๋โจว...”
เขาก็เก่งมากเหมือนกัน
พูดยังไม่ทันจบ เมิ่งไป๋โจวก็เอ่ยปากขึ้นมา “ใช่ สองผู้หญิงเดินด้วยกันจะสะดวกกว่า ผู้ชายอย่างพวกเราช่วยอะไรบางอย่างไม่สะดวก นายว่าไหม อาจารย์เจียน”
“...ใช่” เจียนฉือมองเมิ่งไป๋โจว แม้ในใจจะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ยังพยักหน้า
[ฉันทนไม่ไหวแล้ว ทำไมรุ่นหลังถึงแซงไม่ขึ้น เพราะเมิ่งไป๋โจวทั้งแย่งทั้งช่วง]
[ฝูชิงจือแสดงแทนฉันจริง ๆ เธอแทบจะกรี๊ดแตกแล้ว]
[คุณหนูใหญ่พูดอะไรออกมาเพื่อเชียร์คู่ได้หมดเลย]
[ฝูฝูในรายการนี้ปล่อยตัวเต็มที่จริง ๆ]
[ทำไมเจียนฉือดูไม่ค่อยเต็มใจเลยนะ]